Szpital kolejowy w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szpital kolejowy w Wilnie - został zbudowany w 1901 roku (zabudowa pawilonowa) i na owe był szpitalem bardzo nowoczesnym. Budynki były rozrzucone w naturalnym lesie sosnowym.

Graniczył od zachodu z ul. Legionów, od wschodu z urwistym zboczem żwirowni, a od południa z ul. Wilczą Łapą. Zajmował ok. 30 ha powierzchni, był położony na terenie lekko opadającym w kierunku Wilii. Szpital miał własną oczyszczalnię ścieków, a główny budynek posiadał centralne ogrzewanie. Na jego teren prowadziła bocznica kolejowa, a całe zaopatrzenie odbywało się za pomocą transportu Polskich Kolei Państwowych. Była też stała linia pasażerska, jeździł parowóz z dwoma wagonikami do Dyrekcji Kolejowej. Potem tę linię zlikwidowano, a wprowadzono autobusy popularnie zwane arbonami. Kursowały one na trasie Szpital — dworzec PKP.

W latach 1920-1930 dyrektorem szpitala był dr Sułkowski, a potem dr Józef Tymiński. Na terenie szpitala znajdowała się kaplica. W okresie międzywojennym rozbudowano sale operacyjne i założono gabinet RTG. Istniał także oddział hydroterapii, urządzenia do gimnastyki leczniczej. Szpital miał też własną piekarnię, tuczarnię świń, ogród, lodownię i olbrzymie piwnice.

Teren szpitala był bardzo starannie utrzymany i, dzięki ostatniemu dyrektorowi dr. Józefowi Tymińskiemu, ozdobiony licznymi krzewami róż. W szpitalu pracowali wybitni lekarze: dr Tymiński – chirurg, dr Karwicki i dr Dobrzański – ginekolodzy, dr Sułkowski - radiolog, dr Świca – internista, dr Czarnocki – laryngolog.

Były tu następujące oddziały: chirurgia, interna, neurologia, położnictwo, ginekologia, laryngologia, okulistyka i ftyzjatria. Pacjentami byli przeważnie kolejarze (płacili 10% opłat) oraz inni pacjenci, których stać był na dość wysoką opłatę – 8 zł dziennie. Na terenie szpitala mieszkali też pracownicy z rodzinami.

Jesienią 1939 szpital zajęli Rosjanie. Administrowali do czerwca 1941. Potem szpital zajęły wojska niemieckie dla swoich chorych i rannych. Od stycznia 1942 do października 1943 w szpitalu przebywali Hiszpanie. W dniu 29 czerwca 1944 teren szpitala został zbombardowany przez Rosjan.

Obecnie szpital odbudowano i dalej jest wykorzystywany.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.