Szymon Konopacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Szymon Ewaryst Konopacki)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Konopacki
Ilustracja
Portret Szymona Konopackiego,
rys. Franciszek Tegazzo, 1869
Data i miejsce urodzenia 16 października 1790
Wołodkówka (Ukraina)
Data i miejsce śmierci 13 maja 1884
Lavrynivtsi (Ukraina)
Narodowość polska
Dziedzina sztuki pamiętnikarstwo, poezja
Ważne dzieła
  • Pamiętniki (wyd. 1899, 2 tomy)
  • Moja druga młodość (wyd. 1900, 2 tomy)
Nagrobek Szymona Konapackiego na cmentarzu w Zasławiu (2013)

Szymon Ewaryst Konopacki (ur. 16 października 1790 w Wołodkówce na Ukrainie, zm. 13 maja 1884) – polski poeta i pamiętnikarz, podkomorzy, prezes Izby Cywilnej Gminy Wołyńskiej.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor ballad i popularnych wierszy lirycznych zebranych w tomie „Poezje”. Poezje drukowane były w czasopismach od roku 1815, oddzielne wydanie zbiorowe ukazało się w 1841 roku. Napisał też wierszowaną powieść „Święty Stanisław” (1842), „Chronologia dziejów Królestwa Polskiego”. Dużą wartość mają jego „Pamiętniki” (1899, 2 tomy) i „Moja druga młodość” (pamiętniki z lat 1816–1826), wyd. 1900, 2 tomy.

Mieszkał w dzierżawionym od Kazimierza Budzyńskiego majątku Ozarówka[1], w Ławrynowcach k. Zasławia oraz w Czeczelówce na Podolu[2]. Ojciec trzech synów i czterech córek[3].

Został pochowany w Zasławiu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pamiętniki Tadeusza Bobrowskiego, s. 69.
  2. Pamiętniki Konopackiego w Bibliotece sieciowej.
  3. Ewa Konopacka, Kronika rodu Konopackich, Drukarnia Wyd. "Bernardinum" w Pelplinie, 1994. ​ISBN 83-86491-04-3​, s. 100-104, 113-115.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1928-1934)
  • Ewa Konopacka, Kronika rodu Konopackich, Drukarnia Wyd. "Bernardinum" w Pelplinie, 1994. ​ISBN 83-86491-04-3​.
  • Nagrobek Szymona Konopackiego na cmentarzu w Zasławiu