Tadeusz Lubaczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Lubaczewski
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1895
Bośnia
Data śmierci Bośnia
Kierownik Konsulatu RP w Pradze
Okres od 1930
do 1931
Następca Marian Kossow
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Korony Jugosłowiańskiej Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Tadeusz Lubaczewski (ur. 23 czerwca 1895 w Bośni, zm. 1959 w Kanadzie?) – polski prawnik, dyplomata, urzędnik konsularny i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Travniku, następnie studiował prawo i uzyskał w tej dziedzinie tytuł doktora. W 1920 wstąpił do polskiej służby zagranicznej, w której był m.in. sekr. konsularnym w agencji konsularnej w Boguminie (1920), sekr. kons. w Zagrzebiu (1920-1922), urzędnikiem Departamentu Konsularnego MSZ (1922-1923), wicekonsulem w Lille (1923-1924), ponownie w MSZ (1925-1927), konsulem w Pradze (1927-1931), kier. konsulatu tamże (1930-1931), i radcą handlowym a następnie kier. wydz. kons. poselstwa w Belgradzie (1931-1934), w MSZ (1934-), radcą handlowym w Bukareszcie (1939-). Był delegatem Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej w Jerozolimie (1941-1943), radcą poselstwa przy Królewskim Rządzie Jugosłowiańskim z siedzibą w Kairze (1944) oraz w Londynie (1945), urzędnikiem w MSZ w Londynie (1945-1951), redaktorem "Free Poland Bulletin" (1952-). Następnie przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii i Kanadzie.

Publikował książki i artykuły o tematyce jugosłowiańskiej.

Posiadał stopień kapitana WP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938
  • Jerzy Bestry: Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej w Czechosłowacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2005, 221 s., ​ISBN 83-229-2669-3