Tadeusz Stępowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Stępowski (ur. 13 maja 1908 w Woli Sernickiej na Lubelszczyźnie, zm. 22 lipca 1971 w Olsztynie) – prozaik, publicysta w okresie okupacji działacz podziemia.

W 1926 roku ukończył w Warszawie gimnazjum, następnie studiował w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie. Debiutował w 1938 na łamach czasopisma "Rolnik Polski" jako publicysta. Aktywnie wspierał młodzież wiejską i współpracował z prasą ludową. W czasie okupacji kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania. Po wyzwoleniu komisarz ziemski w Piszu i Biskupcu Reszelskim. W 1953 został redaktorem "Słowa na Warmii i Mazurach".

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści:

  • Daleka droga 1958
  • Czterej synowie Raka 1959
  • Awantura w Ostródzie 1961
  • Było to wczoraj 1966

Opowiadania:

  • Nie łatwo jest kochać 1960
  • Gawędy minionego czasu 1961
  • Jutro będzie inaczej 1965
  • Od Sasa i od lasa 1967

Baśnie:

  • Od Wielunia diabeł hula: Historie nie do wiary z krainy między Wartą, Liswartą i Bzurą leżącej 1966

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L.M.Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1944-1969, Warszawa 1970, s. 241.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]