Targoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°1′50″N 16°18′21″E
- błąd 39 m
WD 51°2'N, 16°18'E
- błąd 2313 m
Odległość 541 m
Targoszyn
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Jadwigi
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Mściwojów
Wysokość 205 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 929[1]
Strefa numeracyjna 76
Kod pocztowy 59-407
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0366020
Położenie na mapie gminy Mściwojów
Mapa konturowa gminy Mściwojów, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Targoszyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Targoszyn”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Targoszyn”
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa konturowa powiatu jaworskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Targoszyn”
Ziemia51°01′50″N 16°18′21″E/51,030556 16,305833

Targoszyn (niem. Bersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Mściwojów.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Targoszynie pojawiają się w 1335 roku, za rządów Henryka I – księcia ziem jaworskich. Po przejęciu księstwa jaworskiego przez księcia Świdnicy Bolka, osada znalazła się w środkowej części Księstwa świdnicko-jaworskiego lecz w pobliżu granicy z księstwem legnickim. Początkowo[kiedy?] wieś nazywała się Bersdorf, obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

Kościół pw. św. Jadwigi[edytuj | edytuj kod]

  • kościół filialny pw. św. Jadwigi, z XV/XVI w., przebudowany w XVIII w. Historia kościoła jest silnie związana z historią Dolnego Śląska. W zależności od władz administracyjnych zmieniała się religia głoszona w świątyni (za panowania Habsburgów – ewangelicka, a po 1770 roku – katolicka). Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XIV w. Obecna, późnogotycka forma wzniesiona została na przełomie XV/XVI w., m.in. z tego okresu pochodzi południowy, profilowany portal – wejście do nawy. W XVIII w. dokonano rozbudowy kościoła i zamontowano istniejący do dziś brązowy dzwon z warsztatu Christiana Demningera. Ołtarz składa się z rzeźbionej, nieruchomej części środkowej oraz dwóch ruchomych skrzydeł (ozdobionych rzeźbą na awersie i malowidłami na rewersie). Kompozycja tych ostatnich oparta jest na takim samym schemacie i zawiera po dwie sceny na każdym skrzydle. Wykonany został z drewna polichromowanego, następnie pozłocony. Zastosowano ograniczoną gamę barwną. Ciepłe kolory to: czerwień i brąz, a chłodne: błękit, lazuryt miedziowy, zieleń miedziowa czasem złamana szarością, ponadto czerń, szarość oraz biel ołowiana. Część centralną wypełnia scena NMP z Dzieciątkiem stojąca pomiędzy św. Anną i św. Martą. Na awersach skrzydeł wyrzeźbiono wizerunki dwunastu świętych.
  • cmentarz przykościelny
  • cmentarz komunalny z 1905 r.
Pałac

Zespół pałacowo-parkowy[edytuj | edytuj kod]

  • zespół pałacowo-parkowy z XIX/XX w.:
    • pałac
    • oficyna mieszkalna
    • dwie oficyny gospodarcze
    • park krajobrazowy założony w 1879 roku według projektu Eduarda Petzolda dla Ullricha von Richtofena. Przekształcany na przełomie XIX i XX wieku oraz po II wojnie światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 33. [dostęp 23 sierpnia 2012].