Targoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Targoszyn
Kościół pw. św. Jadwigi
Kościół pw. św. Jadwigi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Mściwojów
Wysokość 205 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 929[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-407
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0366020
Położenie na mapie gminy Mściwojów
Mapa lokalizacyjna gminy Mściwojów
Targoszyn
Targoszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Targoszyn
Targoszyn
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Targoszyn
Targoszyn
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Targoszyn
Targoszyn
Ziemia51°01′50″N 16°18′21″E/51,030556 16,305833

Targoszynwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Mściwojów.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Targoszynie pojawiają się w 1335 roku, za rządów Henryka I – księcia ziem jaworskich. Po przejęciu księstwa jaworskiego przez księcia Świdnicy Bolka, osada znalazła się w środkowej części Księstwa świdnicko-jaworskiego lecz w pobliżu granicy z księstwem legnickim. Początkowo wieś nazywała się Bersdorf, obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

Kościół pw. św. Jadwigi[edytuj | edytuj kod]

  • kościół filialny pw. św. Jadwigi, z XV/XVI w., przebudowany w XVIII w. Historia kościoła jest silnie związana z historią Dolnego Śląska. W zależności od władz administracyjnych zmieniała się religia głoszona w świątyni (za panowania Habsburgów – ewangelicka, a po 1770 roku – katolicka). Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XIV w. Obecna, późnogotycka forma wzniesiona została na przełomie XV/XVI w., m.in. z tego okresu pochodzi południowy, profilowany portal – wejście do nawy. W XVIII w. dokonano rozbudowy kościoła i zamontowano istniejący do dziś brązowy dzwon z warsztatu Christiana Demningera.

Ołtarz składa się z rzeźbionej, nieruchomej części środkowej oraz dwóch ruchomych skrzydeł (ozdobionych rzeźbą na awersie i malowidłami na rewersie). Kompozycja tych ostatnich oparta jest na takim samym schemacie i zawiera po dwie sceny na każdym skrzydle. Wykonany został z drewna polichromowanego, następnie pozłocony. Zastosowano ograniczoną gamę barwną. Ciepłe kolory to: czerwień i brąz, a chłodne: błękit, lazuryt miedziowy, zieleń miedziowa czasem złamana szarością, ponadto czerń, szarość oraz biel ołowiana. Część centralną wypełnia scena NMP z Dzieciątkiem stojąca pomiędzy św. Anną i św. Martą. Na awersach skrzydeł wyrzeźbiono wizerunki dwunastu świętych.

  • cmentarz przykościelny
  • cmentarz komunalny z 1905 r.
Pałac

Zespół pałacowo-parkowy[edytuj | edytuj kod]

  • zespół pałacowo-parkowy z XIX/XX w.:
    • pałac
    • oficyna mieszkalna
    • dwie oficyny gospodarcze
    • park krajobrazowy założony w 1879 roku według projektu Eduarda Petzolda dla Ullricha von Richtofena. Przekształcany na przełomie XIX i XX wieku oraz po II wojnie światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 33. [dostęp 23 sierpnia 2012].