Tau Pegasi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tau Pegasi
τ Peg
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Pegaz
Rektascensja 23h 20m 38,242s[1]
Deklinacja +23° 44′ 25,21″[1]
Paralaksa (π) 0,02017 ± 0,00040[1]
Odległość 161,7 ± 3,3 ly
49,6 ± 1,0 pc
Wielkość obserwowana 4,40[1]m
Ruch własny (RA) 192,19 ± 0,16[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) 36,12 ± 0,12[1] mas/rok
Prędkość radialna −8,59 ± 0,92[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Typ widmowy A5Vp_lB[1]
Jasność 29,5[2] L
Prędkość obrotu 150[2] km/s
Temperatura 7760[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 62 Peg
2MASS: J23203823+2344248
Bonner Durchmusterung: BD+22°4810
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 880
Boss General Catalogue: GC 32503
Katalog Henry’ego Drapera: HD 220061
Katalog Hipparcosa: HIP 115250
Katalog jasnych gwiazd: HR 8880
SAO Star Catalog: SAO 91186
Salm

Tau Pegasi (Salm, τ Peg) – gwiazda w gwiazdozbiorze Pegaza, odległa od Słońca o około 162 lata świetlne.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ta nosi tradycyjną nazwę Salm, która wywodzi się z języka arabskiego i oznacza „skórzany czerpak”[3][4]. Johann Bayer zapisał tę nazwę w formach Sagma i Salma, a także przypisał tej gwieździe nazwę Markab, zwykle wiązaną z gwiazdą Alfa Pegasi[4]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2017 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Salm dla określenia tej gwiazdy[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Tau Pegasi to biała gwiazda ciągu głównego należąca do typu widmowego A5[1]. Ma temperaturę około 7760 K, wyższą niż temperatura fotosfery Słońca[2]. Jest to także pulsująca gwiazda zmienna typu Delta Scuti[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Tau Pegasi w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e L.A. Balona, W.A. Dziembowski. Excitation and visibility of high-degree modes in stars. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 309 (1), s. 221–232, 1999. DOI: 10.1046/j.1365-8711.1999.02821.x. Bibcode1999MNRAS.309..221B (ang.). 
  3. Lloyd Motz, Carol Nathanson: The constellations. Doubleday, 1988, s. 318. ISBN 978-0385176002.
  4. a b Pegasus. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 329. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  5. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2018-08-10. [dostęp 2018-12-05].