Techniczne specyfikacje interoperacyjności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prezentowany na Trako 2015 EZT Newag Impuls typu 45WE – pierwszy pojazd szynowy polskiej konstrukcji z pełnym TSI
Stadler FLIRT dla ŁKA – pierwszy pojazd szynowy zgodny z TSI dopuszczony do ruchu w Polsce

Techniczne specyfikacje interoperacyjności (ang. Technical Specifications for Interoperability, TSI) – szczegółowe wymagania techniczne i funkcjonalne, procedury i metody oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności kolei, warunki eksploatacji i utrzymania dotyczące składników interoperacyjności i podsystemów transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości i transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnej, określane i ogłaszane przez Komisję Europejską[1].

Na potrzeby TSI system kolei dzieli się na następujące podsystemy:

  • strukturalne:
    • związane z siecią:
    • związane z pojazdem:
      • sterowanie – urządzenia pokładowe,
      • tabor,
  • funkcjonalne:
    • ruch kolejowy,
    • utrzymanie,
    • aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych[2].

Pierwszym pojazdem polskiej konstrukcji spełniającym wszystkie wymagania TSI jest elektryczny zespół trakcyjny Newag Impuls typu 45WE dla Kolei Mazowieckich[3], natomiast pierwszym pojazdem zgodnym z TSI dopuszczonym do eksploatacji w Polsce jest elektryczny zespół trakcyjny Stadler FLIRT dla Łódzkiej Kolei Aglomeracyjnej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 2017 r. poz. 2117.
  2. Europejska Agencja Kolejowa: Przewodnik stosowania technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI) (pol.). era.europa.eu, 2012-11-30. [dostęp 2015-10-07].
  3. Jakub Madrjas: 226 km/h. Newag pobił rekord prędkości (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2015-08-29. [dostęp 2015-11-23].
  4. ŁKA: Flirty z ŁKA zgodne z TSI (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2015-11-23. [dostęp 2015-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]