Temple (twierdza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Temple
Temple w 1734 roku
Temple w 1734 roku
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Inwestor templariusze
Rozpoczęcie budowy 1240
Pierwszy właściciel templariusze
Kolejni właściciele królowie Francji
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Temple
Temple
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Temple
Temple
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Temple
Temple
Ziemia48°51′55″N 2°21′44″E/48,865278 2,362222
Fasada dobudowanego pałacyku

Templeśredniowieczna forteca zakonu templariuszy, położona w centrum Paryża (w dzielnicy Le Marais).

Została wybudowana w 1240 roku, za panowania króla Ludwika IX Świętego. Filip IV Piękny więził tu ostatniego wielkiego mistrza zakonu, Jacques'a de Molay, i innych templariuszy. Po rozwiązaniu zakonu, Temple, podobnie jak inne twierdze we Francji, dostała się w ręce królewskie – stała się kolejną rezydencją królewską w Paryżu.

Rezydencja królewska[edytuj]

W XIV wieku twierdzę podarował na rezydencję królowej-wdowie Klemencji Węgierskiej, król Filip V Długi (w zamian za zamek Vincennes, który królowa dostała w testamencie od swojego męża Ludwika X). Klemencja zmarła w Temple 12 października 1328 roku i twierdza ponownie przeszła w ręce królewskie.

W XVIII wieku do średniowiecznych fortyfikacji dobudowano niewielki pałacyk i w Temple zamieszkali m.in.: Ludwik Franciszek I de Bourbon, książę de Conti, a później Ludwik Antoni Burbon, syn Karola, hrabiego d'Artois.

Odbywały się tutaj różnego rodzaju wydarzenia kulturalne. Między innymi w wielkiej sali Temple koncert dali osiemnastoletni Wolfgang Amadeus Mozart i jego starsza siostra – Maria Anna Mozart (uwiecznione to zostało na obrazie Wieczór u księcia de Conti).

Czasy rewolucji francuskiej[edytuj]

Plan parteru wieży Temple

Podczas rewolucji francuskiej Temple została przekształcona w więzienie polityczne. Stało się ono nawet więzieniem samej rodziny królewskiej. Byli tu przetrzymywani między innymi:

  • król Ludwik XVI – opuścił Temple 21 stycznia 1793 roku i został zgilotynowany na Placu Rewolucji;
  • królowa Maria Antonina – opuściła Temple 1 sierpnia 1793 roku i trafiła do Conciergerie, następnie została zgilotynowana;
  • Elżbieta Burbon – spędziła w Temple 21 miesięcy, 9 maja 1794 roku została zabrana do Conciergerie i zgilotynowana następnego dnia;
  • Ludwik XVII – syn Ludwika XVI, zmarł w Temple 8 czerwca 1795 roku, w wieku zaledwie 10 lat;
  • Maria Teresa Charlotta Burbon – córka Ludwika XVI, spędziła w Temple ponad 3 lata, następnie została skazana na wygnanie.

Po rewolucji francuskiej[edytuj]

W 1808 roku Temple stało się miejscem pielgrzymek rojalistów pragnących powrotu monarchii. Cesarz Napoleon Bonaparte rozkazał zburzyć wieżę, co zajęło całe 2 lata. Dzisiaj na miejscu twierdzy znajduje się zielony skwer (franc. Square du Temple) z krytym targiem (Carreau du Temple), a w pobliżu jest stacja trzeciej linii metraTemple.