Ludwik Franciszek Burbon-Conti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy księcia Conti. Zobacz też: Ludwik Franciszek Burbon - książę Andegawenii i syn Ludwika XIV.
Ludwik Franciszek Burbon-Conti
ilustracja
książę Conti
Okres panowania od 1727
do 2 sierpnia 1776
Dane biograficzne
Dynastia Burbon-Conti
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1717
Paryż
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 1776
L'Isle-Adam
Ojciec Ludwik Armand II Burbon-Conti
Matka Ludwika Elżbieta Burbon-Condé
Żona Ludwika Diana Orleańska
Dzieci z Ludwiką Dianą Orleańska:
Ludwik Franciszek II Burbon-Conti,
dziecko (ur. i zm. 1736);
nieślubne:
François Claude Fauste,
Marie François Félix

Ludwik Franciszek Burbon, książę Conti (fr. Louis François I de Bourbon) (ur. 13 sierpnia 1717, w Paryżu – zm. 2 sierpnia 1776, w L'Isle-Adam) – książę Conti od 1727.

Syn Ludwika Armanda Burbona, księcia Conti, i Ludwiki Elżbiety Burbon-Condé, wnuczki króla Ludwika XIV. Jego siostrą była Ludwika Henrietta, księżna Orleanu.

Wstąpił do armii francuskiej i w 1741 walczył w Czechach w wojnie o sukcesję austriacką. We Włoszech został wodzem naczelnym armii i wsławił się zwycięstwami w bitwach pod Villafranca i pod Madonna dell'Olmo. W 1745 został wysłany do Niemiec, rok później trafił do Niderlandów. W 1747 odszedł z wojska z powodu konfliktu z marszałkiem Saskim.

Od 1761 był patronem kompozytora Jean-Baptiste-Antoine Forqueray'a oraz Jana Jakuba Rousseau.

Kandydat do tronu Polski[edytuj | edytuj kod]

Ww 1747 grupa polskich magnatów, spodziewających się rychłej śmierci króla Augusta III, zaoferowała mu polską koronę. Jego kandydatura miała poparcie samego Ludwika XV, jednakże nie poparli jej ministrowie francuscy, ponieważ synową króla Francji była wówczas córka Augusta III - Maria Józefa Wettyn. Efektem tych sprzecznych działań było powstanie Secret du Roi, sekretnego gabinetu Ludwika XV, który bez wiedzy swoich ministrów realizował własną politykę wschodnią.

Conti pozostawał kandydatem francuskiego monarchy do polskiego tronu aż do 1755, kiedy to utracił pozycję na dworze w wyniku intryg Madame de Pompadour. W 1771 przeszedł do opozycji antykrólewskiej, posądzany był o wywołanie zamieszek w Dijon w 1775.

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

22 stycznia 1732 ożenił się z Ludwika Dianą, córką zmarłego regenta Filipa II Orleańskiego. Ludwika Diana urodziła mu dwoje dzieci:

Ze związku z Marie-Claude Gauché, madame Dailly, Ludwik Franciszek miał dwóch synów, które legitymizował w swoim testamencie:

  • François Claude Fauste de Bourbon-Conti (1771-1833), nazywanego markiz Rémoville, zmarłego bezdzietnie,
  • Marie François Félix de Bourbon-Conti (1772-1840), nazywanego kawalerem Hattonville.