Terenci Moix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Terenci Moix
Ramon Moix Messeguer
Ray Soler
Ilustracja
Portret pisarza
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1942, Barcelona
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 2003, Barcelona
Zawód pisarz
Narodowość katalońska
Język kataloński, hiszpański
Obywatelstwo hiszpańskie

Terenci Moix (właśc. Ramon Moix Messeguer; ur. 5 stycznia 1942 w Barcelonie, zm. 2 kwietnia 2003 tamże) – hiszpański pisarz tworzący w języku katalońskim i hiszpańskim[1].

Kariera literacka[edytuj]

W wieku 14 lat rzucił szkołę i opuścił rodzinny dom[2]. Od 16 roku życia był uzależniony od papierosów[3]. W 1963 przeprowadził się do Paryża[4], w latach 1964-1966 mieszkał w Londynie[5]. Swoją pierwszą powieść, „Besaré tu cadáver”, opublikował w wieku 16 lat pod pseudonimem Ray Soler[6]. Popularność przyniosło mu dzieło „La torre dels vicis capitals”, za które otrzymał w 1967 roku nagrodę Víctor Català[5]. Rok później zdobył nagrodę Josepa Pla za „Onades sobre una roca deserta”[2]. W połowie lat 60. wrócił do Barcelony[2]. Dwukrotny laureat nagrody krytyków „Serra d’Or”: w 1970 wygrał za „El dia que va morir Marilyn”, a w 1973 za „Siro o la increada consciència de la raça”[7]. W 1971 za powieść „La increada consciència de la raça” zdobył nagrodę Prudenciego Bertrany[4]. W 1986 otrzymał Premio Planeta za książkę „No digas que fue un sueño”, która została sprzedana w milionie egzemplarzy[2]. W późniejszych latach inspirował swoje prace starożytnym Egiptem, np. „El sueño de Alejandria” (1988), „El amargo don de la Bellezza” (1996)[8] i „El arpista ciego” (2002)[2]. W latach 90. napisał swoją autobiografię w trzech tomach, zatytułowaną „El peso de la paja”[2]. Za satyryczną powieść „El sexe dels àngels” zdobył nagrodę Ramona Llulla w 1992 i Lletra d’Or w 1993[5].

Jego dzieła były tłumaczone na norweski, portugalski i francuski[9].

Dalsze losy[edytuj]

Zmarł 2 kwietnia 2003 w Barcelonie[6][8] na rozedmę płuc[2]. Jego szczątki zostały rozrzucone w Aleksandrii i Deir el-Medina[8].

Upamiętnienie[edytuj]

W 2005 zaczęto przyznawać nagrody literackie im. Terenciego Moixa[10], jednakże w 2014 zawieszono ich przyznawanie po śmierci siostry pisarza[11][12].

Życie prywatne[edytuj]

Był gejem[13] i ateistą[8]. Jego siostra Anna Maria (1947-2014) również była pisarką[14][15][16].

Przypisy

  1. Terenci Moix (hiszp.). biografiasyvidas.com. [dostęp 2015-06-21].
  2. a b c d e f g Terenci Moix (ang.). theguardian.com, 2003-04-11. [dostęp 2015-06-21].
  3. Terenci Moix, un "esclavo" del tabaco (hiszp.). lavanguardia.com, 2003-04-02. [dostęp 2015-06-21].
  4. a b Terenci Moix (kat.). escriptors.cat. [dostęp 2015-06-21].
  5. a b c Terenci Moix (kat.). W: Gran Enciclopèdia Catalana [on-line]. enciclopedia.cat. [dostęp 2015-06-21].
  6. a b Rosa Mora: Adiós a Terenci, el escritor más querido (hiszp.). elpais.com, 2003-04-03. [dostęp 2015-06-21].
  7. PREMIS CRÍTICA «SERRA D'OR» DE LITERATURA I ASSAIG (plik do pobrania) (kat.). gencat.cat. [dostęp 2015-06-21].
  8. a b c d James Kirkup: Terenci Moix (ang.). independent.co.uk, 2003-04-07. [dostęp 2015-06-21].
  9. Moix Messeguer, Terenci (kat.). lletrescatalanes.cat. [dostęp 2015-06-21].
  10. Isabel Obiols: Julie Christie, Espert, Sampedro y Maalouf, Premios Terenci Moix (hiszp.). elpais.com, 2005-04-23. [dostęp 2015-06-11].
  11. Els Premis Internacionals Terenci Moix no es donaran aquest any (kat.). elpuntavui.cat, 2014-06-20. [dostęp 2015-06-11].
  12. Els Premis Internacionals Terenci Moix no es donaran aquest any (kat.). ara.cat, 2014-06-20. [dostęp 2015-06-11].
  13. George E. Haggerty: Gay Histories and Cultures: An Encyclopedia. New York: Garland, 2000, s. 839. ISBN 9780815318804. (ang.)
  14. Muere Ana Maria Moix (hiszp.). lavanguardia.com, 2014-03-01. [dostęp 2015-06-11].
  15. Mor als 66 anys Anna Maria Moix, la poeta de la Gauche Divine (kat.). ara.cat, 2014-03-01. [dostęp 2015-06-11].
  16. Anna Maria Moix i Messeguer (kat.). W: Gran Enciclopèdia Catalana [on-line]. enciclopedia.cat. [dostęp 2015-06-11].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Literatura dodatkowa[edytuj]