The New Yorker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The New Yorker
The New Yorker wordmark.png
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Stany Zjednoczone
Wydawca Condé Nast Publications (spółka córka Advance Publications)
Rodzaj czasopisma społeczno-polityczny, liberalny
Pierwsze wydanie 17 lutego 1925
Redaktor naczelny David Remnick
Średni nakład 1 062 310 (stan na 2006)[1] egz.
ISSN 0028-792X
Strona internetowa

„The New Yorker”amerykański tygodnik społeczno-polityczny o charakterze liberalnym i szerokiej tematyce, wydawany przez Condé Nast Publications. Ukazuje się rocznie 47 numerów, z czego pięć podwójnych.

Tygodnik zadebiutował na rynku 17 lutego 1925 roku (pierwszy numer opatrzony jest datą 21 lutego[2]), został założony przez Harolda Rossa i jego żonę Jane Grant, dziennikarkę „New York Timesa”. Jego redaktorem naczelnym jest od roku 1998 David Remnick (stan na 1 stycznia 2009), jego poprzednikami byli m.in. Tina Brown, William Shawn i Harold Ross.

„The New Yorker” jest czasopismem opiniotwórczym, na jego łamach można przeczytać ambitne reportaże i komentarze dotyczące głównie życia społecznego i kulturalnego oraz politycznego, ale i na temat kultury popularnej. Poświęca się w nim także uwagę literaturze współczesnej: publikowane są opowiadania oraz recenzje literackie. Znane są także rysunki satyryczne z „New Yorkera”, różnych autorów, rozmieszczane w rozmaitych miejscach w każdym numerze. Choć w recenzjach i zapowiedziach wydarzeń skupia się przeważnie na życiu kulturalnym Nowego Jorku, znajduje również licznych odbiorców i poza nim.

W czasopiśmie publikowali m.in. Ann Beattie, Katherine Boo, John Cheever, Alice Munro, Haruki Murakami, Vladimir Nabokov, John O’Hara, Philip Roth, J.D. Salinger, Irwin Shaw, John Updike, E. B. White i Richard Yates.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]