Trójpłat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sopwith Triplane

Trójpłat – układ konstrukcyjny płatowca, samolotu o trzech płatach nośnych[1]. Od dwupłatu różniący się posiadaniem trzeciego płata nośnego, pomiędzy górnym a dolnym.

Konstrukcje trójpłatowe w porównaniu z dwupłatami miały dodatkową zaletę – zachowanie takiej samej siły nośnej przy zmniejszonej rozpiętości skrzydeł, co zwiększało zwrotność tych samolotów.

Największą popularność trójpłaty osiągnęły podczas I wojny światowej. Sukcesy brytyjskiego samolotu myśliwskiego Sopwith Triplane zrodziły przekonanie o niezwykłych zaletach takiej konstrukcji. Po obu stronach frontu konstruktorzy podejmowali wysiłki, aby zbudować samolot trójpłatowy. Jednym z samolotów zbudowanych na fali sukcesu Triplane'a był Fokker Dr.I.[2]

Fokker Dr.I

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia PWN: Trójpłat (pol.). [dostęp 2018-08-23].
  2. Trójpłatomania [w:] Tomasz Goworek, Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej, wyd. drugie, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, ISBN 83-206-0689-6, ISSN -0239-5983.