Trenażer czołgowy MPG-69

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MPG-69
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ pojazdu Trenażer czołgowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga uczeń + instruktor
Historia
Prototypy 1969
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 2-suwowy, 3-cylindrowy o mocy 40 KM przy 4300 obr./min
Transmisja mechaniczna
Długość 2,93 m
Szerokość 2,125 m
Wysokość 1,585 m
Prześwit 0,42 m
Masa 1200 kg
Osiągi
Prędkość 35 km/h
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 0,75 m
Ściany (wys.) 0,23 m
Kąt podjazdu 30º
Dane operacyjne
Użytkownicy
 Polska

Trenażer czołgowy MPG-69trenażer przeznaczony do nauki jazdy czołgiem, został skonstruowany w 1969 roku przez płk mgr inż. Zbigniewa Węglarza w Wyższej Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile.

Pierwsza wersja to mały pojazd gąsienicowy (MPG) przeznaczony do nauki jazdy ciągnikami gąsienicowymi, napędzany dwucylindrowym, czterosuwowym silnikiem motocyklowym M-72 o mocy 22 KM. W silniku tym zastosowano przymusowe chłodzenie przy pomocy dmuchawy połączonej z wałem korbowym silnika. Pojazd o masie 700 kg osiągał prędkość 50 km/h.

Druga wersja to trenażer czołgowy MPG-69 przeznaczony do nauki jazdy czołgiem. Różnił się on od pierwszej wersji tym, że zastosowano do napędu dwusuwowy trzycylindrowy silnik S-31, z samochodu Syrena 104, o mocy 40 KM. Zastosowano podwójne koła i szersze gąsienice co przy masie 1200 kg dawało mały nacisk jednostkowy 0,08 kg/cm², umożliwiający jazdę w każdym terenie. Maksymalną prędkość ograniczono do 35 km/h.

Trenażer miał przedział kierowcy wyposażony identycznie jak w czołgu w oryginalne czołgowe przyrządy kierowania, peryskopy i wskaźniki na desce rozdzielczej. Jazda mogła się odbywać przy zdjętym nadwoziu, przy podniesionym siodełku, z głową kierowcy wysuniętą przez luk oraz przy opuszczonym siodełku i widoczności przez peryskopy. Obok kierowcy znajdowało się siodełko instruktora, który miał okno, dodatkowy pedał hamulca, dostęp do dźwigni skrzyni biegów i wyłącznik zapłonu. Trenażery te były stosowane do nauki jazdy we wszystkich jednostkach pancernych szkolących kierowców czołgów.

Bibliografia[edytuj]

  1. Przymanowski Janusz "Pochwała treningu" [w:] Ściśle Jawne, Wydawnictwo MON, Warszawa 1973, s. 236
  2. "Fabryka Małych Czołgów" [w:] "Żołnierz Polski" nr 241 z 13.10.1970 r.
  3. "Horyzonty Techniki" nr 9 z 1975 r.
  4. "Laureaci dorocznych nagród MON" [w:] "Żołnierz Polski" nr 241 z 13.10.1970 r.
  5. "Młody Technik" nr 3 z 1974 r.
  6. "MPG-69" [w:] "Żołnierz Polski" nr 13 z 24.03.1974 r.
  7. "Nowocześność w szkoleniu" [w:] "Trybuna Ludu" nr 79 z 20.03.1974 r.
  8. "Treningowy pojazd gąsienicowy MPG-69" [w:] "Wojskowy przegląd techniczny" nr 10 z 1970 r.
  9. "Wojskowi wynalazcy i racjonalizatorzy" [w:] "Trybuna Ludu" nr z 23.09.1973 r.
  10. "Wybrane projekty racjonalizatorskie – Trenażer czołgowy MPG-69" [w:] "Wojskowy przegląd techniczny" nr 9 z 1971 r.
MPG-69 zdjęcie nr 1
Schemat zdjęcie nr 2
MPG-69 zdjęcie nr 3
MPG-69 zdjęcie nr 4
MPG-69 zdjęcie nr 5