Troć jeziorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Troć jeziorowa
Salmo trutta m. lacustris
Linnaeus, 1758
Troć jeziorowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd łososiokształtne
Rodzina łososiowate
Rodzaj Salmo
Gatunek Salmo trutta
Podgatunek troć atlantycka
forma: troć jeziorowa
Synonimy
  • Fario lacustris Linnaeus, 1758
  • Salmo illanca Wartmann, 1783
  • Salmo lacustris Linnaeus, 1758
  • Salmo lemanus Cuvier, 1829
  • Salmo microps Hardin, 1862
  • Salmo rappii Günther, 1866
  • Salmo truttula Nilsson, 1832
  • Trutta lacustris Linneaus, 1758
  • Trutta variabilis Lunel, 1874

Troć jeziorowa[1], troć jeziorna (Salmo trutta m. lacustris) – ryba z rodziny łososiowatych (Salmonidae), należąca do gatunku Salmo trutta – ekologiczna forma troci atlantyckiej (S. t. trutta).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Europa, głównie Alpy, Wyspy Brytyjskie, Karpaty. Żyje w czystych, dobrze natlenionych i zimnych jeziorach oraz zbiornikach zaporowych. W Polsce występuje w niektórych jeziorach na Mazurach i Pomorzu oraz w górach (Jezioro Solińskie[2]).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga bardzo różne rozmiary w zależności od miejsca występowania. W niektórych jeziorach dorasta do 5 kg, w innych osiąga 30 kg i 1,5 m długości. Szczególnie duże rozmiary osiąga w Alpach. Ubarwienie jest srebrne z licznymi czarnymi plamkami na bokach, grzbiecie i głowie.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Dojrzałość płciową osiąga w 3–7 roku życia (w zależności od jeziora). Na tarło wstępuje do rzek wpadających do jeziora, w którym występuje, w niektórych jeziorach trze się bezpośrednio na dnie w miejscach, gdzie podziemne źródła zapewniają stały przepływ wody. Tarło odbywa się od września do grudnia. Młode trocie spędzają w rzece 1–3 lata, po czym spływają do jeziora, gdzie początkowo przebywają w górnych warstwach wody, a później schodzą głębiej.

Ochrona w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Polski obowiązuje wymiar ochronny dla troci jeziorowej[3]. Wynosi on 50 cm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  2. Na lwy by, a może na... Troć jeziorowa w Solinie. „Nowiny”, s. 4, nr 153 z 5 czerwca 1971. 
  3. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie. Dz.U. z 2001 r. nr 138, poz. 1559.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  • Salmo trutta lacustris. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 20 września 2009]