Trzęsienie ziemi w Kobe (1995)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzęsienie ziemi w Kobe (1995)
Ilustracja
Zniszczony wiadukt, na skutek trzęsienia.
Nawiedzone państwa  Japonia
Epicentrum Wyspa Awaji
Data 17 stycznia 1995
Godzina 5:46:52 czasu lokalnego
Ofiary śmiertelne 6434 osoby[1]
Ranni 43 792 osób[1]
Stracili mieszkanie 310 000 osób[1]
Siła 6,9[2] skali Richtera
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Bullseye1.png
Tokio
Tokio
Ziemia34°35′N 135°02′E/34,583333 135,033333

Trzęsienie ziemi w Kobe (jap. 阪神・淡路大震災 Hanshin-Awaji dai-shinsai) – trzęsienie ziemi o sile 7,3 stopnia w skali Richtera, które miało miejsce 17 stycznia 1995 o godzinie 5:46:52 rano w południowej części prefektury Hyōgo i trwało ok. 20 s. Epicentrum wstrząsu znajdowało się na wyspie Awaji, niedaleko miasta Kobe liczącego ok. 1,5 mln ludzi.

W czasie trzęsienia ziemi zginęły 6434 osoby, głównie mieszkańcy Kobe. Szacuje się, że 80% z nich zginęło przygniecionych meblami lub gruzami domów[3]. Straty spowodowane trzęsieniem oszacowano na ponad 10 bilionów jenów (ponad 100 miliardów USD), co sprawiło, że aż do czasu trzęsienia ziemi u wybrzeży Tōhoku (2011) było ono najbardziej kosztowną klęskę żywiołową, jaka wydarzyła się w jednym tylko państwie, w historii[4]. Tak wysokie straty wynikają z tego, że wstrząsy wystąpiły w gęsto zaludnionym i wysoko rozwiniętym obszarze. Jednocześnie okazało się, że wiele konstrukcji nie spełniało surowych norm sejsmicznych. Co więcej, nastąpiło tzw. upłynnienie gruntu. Wiele budynków zapadło się, a część sztucznych wysp i wybrzeży portowych znalazła się pod wodą.

Trzęsienie ziemi w Kōbe było jednym z najsilniejszych i najtragiczniejszych trzęsień ziemi w historii Japonii. Przewyższają je tylko trzęsienie ziemi w regionie Kantō, które pochłonęło 105 385 zabitych[5], oraz Trzęsienie ziemi w Tōhoku, które pochłonęło prawie 16 tys. ofiar[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c USGS: PAGER-CAT Earthquake Catalog. United States Geological Survey, 4 września, 2009.
  2. ISC. ISC-GEM Global Instrumental Earthquake Catalogue (1900–2009). , 2015. 
  3. Katarzyna Zuchowicz. Uczą się żyć ze wstrząsami. „Rzeczpospolita”, 2011-03-11. 
  4. Louise Comfort: Self Organization in Disaster Response: The Great Hanshin Earthquake of January 17, 1995. 1995, s. 12.
  5. Masayuki Takemura, Takafumi Moroi: Mortality Estimation by Causes of Death Due to the 1923 Kanto Earthquake. 2004. [dostęp 27 września 2015].
  6. Damage Situation and Police Countermeasures associated with 2011Tohoku district – off the Pacific Ocean Earthquake (ang.). W: Emergency Disaster Countermeasures Headquarters [on-line]. National Police Agency of Japan, 2013-04-13.