Trzcinnik owłosiony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzcinnik owłosiony
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

wiechlinowce

Rodzina

wiechlinowate

Rodzaj

trzcinnik

Gatunek

trzcinnik owłosiony

Nazwa systematyczna
Calamagrostis villosa (Chaix) J. F. Gmel.
Syst. Nat.: 172 (1791)

Trzcinnik owłosiony (Calamagrostis villosa) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzie[3]. W Polsce rośnie głównie w górach, na niżu jest rzadki.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina luźnokępkowa o podziemnych rozłogach.
Łodyga
Nierozgałęzione źdźbło o wysokości 0,5-1 m, przeważnie łukowato wznoszące się.
Liście
Szerokie, wiotkie, wyrastające z przeważnie owłosionej pochwy.
Kwiaty
Zebrane w wiechę o cienkich gałązkach. Kłoski jednokwiatowe o owłosionej ości. Plewy są zaostrzone, bez wyraźnej linii grzbietowej. Szerokoeliptyczna dolna plewka jest 5-nerwowa,delikatna, przejrzysta i przeważnie krótsza od włosków wyrastających u jej nasady. Ość plewki przeważnie wystaje ponad zęby dolnej plewki.
Gatunki podobne
Trzcinnik lancetowaty.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z trzcinnikiem leśnym i lancetowatym[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-12-28] (ang.).
  3. Calamagrostis villosa na eMonocot [dostęp 2014-01-29].
  4. Bieszczadzki serwis informacyjny. [dostęp 2009-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-24)].
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  6. Biosystematyka gatunków górskich Calamagrostis. [dostęp 2009-02-23].
  7. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.