Trzcinnik owłosiony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzcinnik owłosiony
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj trzcinnik
Gatunek trzcinnik owłosiony
Nazwa systematyczna
Calamagrostis villosa (Chaix) J. F. Gmel.
Syst. Nat.: 172 (1791)

Trzcinnik owłosiony (Calamagrostis villosa) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzie[2]. W Polsce rośnie głównie w górach, na niżu jest rzadki.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina luźnokępkowa o podziemnych rozłogach.
Łodyga
Nierozgałęzione źdźbło o wysokości 0,5-1 m, przeważnie łukowato wznoszące się.
Liście
Szerokie, wiotkie, wyrastające z przeważnie owłosionej pochwy.
Kwiaty
Zebrane w wiechę o cienkich gałązkach. Kłoski jednokwiatowe o owłosionej ości. Plewy są zaostrzone, bez wyraźnej linii grzbietowej. Szerokoeliptyczna dolna plewka jest 5-nerwowa,delikatna, przejrzysta i przeważnie krótsza od włosków wyrastających u jej nasady. Ość plewki przeważnie wystaje ponad zęby dolnej plewki.
Gatunki podobne
Trzcinnik lancetowaty.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z trzcinnikiem leśnym i lancetowatym[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-28].
  2. Calamagrostis villosa na eMonocot [dostęp 2014-01-29].
  3. Bieszczadzki serwis informacyjny. [dostęp 2009-02-21].
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Biosystematyka gatunków górskich Calamagrostis. [dostęp 2009-02-23].
  6. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.