Tubaria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tubaria
Ilustracja
Trąbka otrębiasta
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina Tubariaceae
Rodzaj trąbka
Nazwa systematyczna
Tubaria (W.G. Sm.) Gillet
Hyménomycètes (Alençon): 537 (1876) [1878]
Typ nomenklatoryczny
Tubaria furfuracea (Pers.) Gillet 1876

Tubaria (W.G. Sm.) Gillet) (trąbka) – rodzaj grzybów należący do monotypowej rodziny Tubariaceae Vizzini 2008[1]. Jest jedynym rodzajem należącym do tej rodziny[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tubariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonim nazwy naukowej: Agaricus subgen. Tubaria W.G. Sm.[3].

Nazwę polską podał Stanisław Chełchowski w 1898 r[4].

Charakterystyka[edytuj]

Małe grzyby kapeluszowe o rdzawobrązowej barwie (tylko jeden gatunek ma kolor ochrowy). Rosną na próchniejącym drewnie lub na ziemi, na leżących lub zagrzebanych kawałkach próchniejącego drewna. Kapelusz pokryty jest białymi resztkami osłony i szybko staje się rozpostarty. Zazwyczaj ma żłobkowany brzeg. Trzon u młodych owocników również pokryty jest (ale skąpo) resztkami osłony. Pierścienia brak, tylko u młodych owocników występuje słabo widoczna włókienkowata strefa pierścieniowa. Blaszki ubarwione są podobnie jak kapelusz i widziane z boku są trójkątne. Wysyp zarodników o barwie od rdzawobrązowej do ochrowobrązowej[5].

Gatunki występujące w Polsce[edytuj]

Wykaz gatunków (nazwy naukowe) na podstawie Index Fungorum. Uwzględniono tylko gatunki zweryfikowane o potwierdzonym statusie[6]. Nazwy polskie według Władysława Wojewody[4].

Znaczenie[edytuj]

Saprotrofy[4]. Żaden z gatunków nie jest jadalny, jednak jak dotąd nie zarejestrowano żadnego przypadku zatruć przedstawicielami tego rodzaju grzybów[5].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  2. CABI databases (ang.). [dostęp 2016-04-24].
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-04-25].
  4. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  5. a b Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  6. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2013-09-20].