Tunel Seikan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tunel Seikan
Państwo  Japonia
Rodzaj tunel
Otwarcie 13 marca 1988
Budowa
Rozpoczęcie budowy 1971
Zakończenie budowy 1988
Zarządzanie
Płatny nie
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Tunel Seikan
Tunel Seikan
41°N 140°E/41,315700 140,335100
Trasa tunelu Seikan

Tunel Seikan (jap. 青函トンネル Seikan tonneru?, także 青函隧道 Seikan zuidō) – najdłuższy na świecie podmorski tunel kolejowy.

Do 1 czerwca 2016 r. był najdłuższym tunelem jaki zbudowano, dopóki nie otwarto Gotthard Base Tunnel. Tunel łączy japońskie wyspy Honsiu i Hokkaido. Jego długość wynosi około 54 km (z czego 23,3 km znajduje się pod wodą). Koszt budowy wyniósł ponad 6 mld dolarów.

Skała wulkaniczna pod cieśniną Tsugaru nie nadawała się do odwiertów, więc znaczna część skał została usunięta przy pomocy dynamitu. Testowe odwierty zaczęły się w 1961 r., a budowa tunelu ruszyła w 1971 r. Pierwsze połączenie obu stron nastąpiło w 1983 r. Tunel został oddany do użytku 13 marca 1988 r.

Wewnątrz tunelu znajdują się dwie stacje (Yoshioka-Kaitei i Tappi-Kaitei). Obie mają charakter muzealny i opisują historię oraz funkcjonowanie tunelu.

Nazwę zbudowano łącząc pierwszy znak kanji nazwy Aomori (青森) oraz Hakodate (函館), głównych miast, które łączy Seikan.