Typowanie statyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Typowanie statyczne – nadawanie typów zmiennym w czasie kompilacji programu.

W porównaniu do typowania dynamicznego, zaletami są możliwość większej optymalizacji oraz możliwość wykrycia większej liczby błędów w czasie kompilacji. Wadą jest natomiast konieczność pisania dużej ilości informacji o typach. Częściowo problem ten jest rozwiązywany przez inferencję typów i polimorfizm.

Języki stosujące statyczne typowanie[edytuj | edytuj kod]

Do języków stosujących typowanie statyczne należą między innymi:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]