U-7 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-7
Historia
Stocznia Germania, Kilonia
Położenie stępki 11 marca 1935
Wodowanie 29 czerwca 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 18 lipca 1935
Los okrętu zatonięcie 18 lutego 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 279 t
w zanurzeniu 328 t
całkowita 414 t
Długość 42,7 m
Szerokość 4 m
Napęd
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne
w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne
Prędkość na powierzchni 13 w.
w zanurzeniu 7 w.
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torped, 1 działko 20 mm
Załoga 25

U-7 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1935 roku. Wybrani dowódcy[1]: Oblt. Siegfried Koitschka.

Historia[edytuj]

Wykorzystywany głównie jako okręt szkolny w U-Bootschulflottille (flotylli szkolnej), odbył jednak 6 patroli bojowych; podczas drugiego we wrześniu 1939 roku zatopił dwa frachtowce: brytyjski „Akenside” i norweski „Takstaas” (łącznie 4524 BRT). 1 lipca 1940 roku wcielony został do 21. Flotylli – również jako jednostka szkolna.

U-7 zatonął 18 lutego 1944 roku na zachód od Piławy, najprawdopodobniej przy zanurzaniu; nikt z załogi nie przeżył katastrofy.

Bibliografia[edytuj]

  1. U-7 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 22 października 2008].
  2. U-7 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].

Przypisy

  1. Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.