USS Champlin (DD-104)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Champlin (DD-104)
Ilustracja
USS Champlin (DD-104)
Historia
Wodowanie 7 kwietnia 1918
 US Navy
Wejście do służby 11 listopada 1918
Wycofanie ze służby 7 czerwca 1922
Los okrętu zatopiony w czasie testów 12 kwietnia 1936
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1191 ton
Długość 95,83 m
Szerokość 9,68 m
Zanurzenie 2,79 m
Prędkość 35 węzłów (65 km/h)
Uzbrojenie
4 × 102 mm,
12 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm.
Załoga 122 ludzi

USS Champlin (DD-104) amerykański niszczyciel typu Wickes będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Stephen Champlin.

Okręt zwodowano 7 kwietnia 1918 w stoczni Union Iron Works w San Francisco. Matką chrzestną była G. H. Rolph. Jednostka weszła do służby 11 listopada 1918, pierwszym dowódcą został Lieutenant Commander F. M. Knox.

"Champlin" dotarł do Newport 12 grudnia 1918 i rozpoczął służbę we Flocie Atlantyku. Po przejściu szkoleń na Karaibach opuścił Nowy Jork 19 listopada 1919 i popłynął do San Diego. Dotarł do tego portu 24 grudnia 1919 i został przeniesiony tego samego dnia do rezerwy Floty Pacyfiku. Pływał w ramach przydziałów szkoleniowych ze zredukowaną załogą do czasu wycofania ze służby 7 czerwca 1922. Stał w San Diego do czasu przydzielenia do eksperymentów 19 maja 1933. "Champlin" został zatopiony w czasie testów 12 sierpnia 1936.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships.