USS Rathburne (DD-113)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Rathburne (DD-113)
Ilustracja
Niszczyciel na początku lat 30 XX wieku.
Klasa niszczyciel
Typ Wickes
Historia
Wodowanie 27 grudnia 1917
 US Navy
Nazwa USS „Rathburne” (DD-113)
Wejście do służby 24 czerwca 1918
Wycofanie ze służby 12 lutego 1923
 US Navy
Nazwa USS „Rathburne” (APD-25)
 US Navy
Nazwa USS „Rathburne” (DD-113)
Los okrętu skreślony 28 listopada 1946
sprzedany na złom w listopadzie 1946
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1060 ton
Długość 95,8 m
Szerokość 9,4 m
Zanurzenie 3,7 m
Prędkość 35 węzłów
Uzbrojenie
4 × 102 mm L/50
2 x 76 mm L/23
Wyrzutnie torpedowe 12 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm
Załoga 133 oficerów i marynarzy

USS Rathburne (DD–113) – amerykański niszczyciel typu Wickes z okresu I wojny światowej. Jego patronem był John Peck Rathbun.

Stępkę jednostki położono 12 lipca 1917 roku w stoczni William Cramp & Sons Company w Filadelfii. Został zwodowany 27 grudnia 1917 roku. Wszedł do służby 24 czerwca 1918 roku[1].

W czasie ostatnich miesięcy I wojny światowej, od lipca do listopada 1918 roku „Rathburne” eskortował konwoje w zachodniej części Atlantyku[1].

W czasie II wojny światowej używany głównie jako okręt szkolny. 20 maja 1944 roku przeklasyfikowany na szybki transportowiec APD-25, brał później udział w działaniach bojowych na Pacyfiku. Trafiony przez kamikaze[1].

20 lipca 1945 roku przeklasyfikowany ponownie na niszczyciel DD-113[1].

Skreślony z listy jednostek floty 28 listopada 1945 roku, sprzedany na złom w listopadzie 1946 roku[1].

W czasie służby został odznaczony sześcioma battle stars[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]