USS Woolsey (DD-77)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Woolsey (DD-77)
Ilustracja
USS Woolsey (DD-77)
Historia
Stocznia Bath Iron Works
Położenie stępki 1 listopada 1917
Wodowanie 17 września 1918
 US Navy
Wejście do służby 30 września 1918
Los okrętu zatonął po kolizji 26 lutego 1921
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1154 długich ton (1173 t)
Długość 95,8 m
Szerokość 9,43 m
Zanurzenie 2,96 m
Napęd
2 silniki parowe
2 śruby
Prędkość 35,33 węzła
Uzbrojenie
4 x 102 mm
2 x 1-funtówka
12 x 533 mm wt.
Załoga 131

USS Woolsey (DD-77) – amerykański niszczyciel typu Wickes. Jego patronem był Melancthon Taylor Woolsey.

Stępkę okrętu położono 1 listopada 1917 w stoczni Bath Iron Works w Bath (Maine). Zwodowano go 17 września 1918, matką chrzestną była Elise Campau Wells. Jednostka weszła do służby w US Navy 30 września 1918, jej pierwszym dowódcą był Lieutenant Commander Frederick V. McNair, Jr.

Okręt był w służbie w czasie I wojny światowej. Działał jako jednostka eskortowa na Atlantyku.

W 1919 przeszedł na Pacyfik. 26 lutego 1921 w wyniku kolizji został przecięty na pół przez statek SS "Steel Inventor". Rozbitkowie zostali uratowani przez siostrzany USS "Aaron Ward" (DD-132).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]