USS Hazelwood (DD-107)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS Hazelwood (DD-107)
Ilustracja
USS Hazelwood (DD-107)
Historia
Położenie stępki 24 grudnia 1917
Wodowanie 22 czerwca 1918
 US Navy
Wejście do służby 20 lutego 1919
1 kwietnia 1925
Wycofanie ze służby 7 lipca 1922
15 listopada 1930
Los okrętu sprzedany na złom
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1060 ton
Długość 95,83 m
Szerokość 9,68 m
Zanurzenie 2,59 m
Prędkość 35 węzłów (65 km/h)
Uzbrojenie
4 × 102 mm,
2 x (1 funt)
12 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm.
Załoga 113 ludzi

USS Hazelwood (DD-107) amerykański niszczyciel typu Wickes będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był John Hazelwood.

Stępkę okrętu położono 24 grudnia 1918 w stoczni Union Iron Works w San Francisco. Zwodowano go 22 czerwca 1918, matką chrzestną była Marian L. Neitzel. Jednostka weszła do służby 20 lutego 1919, pierwszym dowódcą został Comdr. A. A. Corwin.

Po rejsie odbiorczym i podróży do Norfolk po zapasy, "Hazelwood" 15 kwietnia 1919 opuścił Nowy Jork i popłynął w stronę Morza Śródziemnego. Do Gibraltaru dotarł 9 maja i uczestniczył w szkoleniach i ćwiczeniach jako eskorta pancernika "Arizona" (BB-39). Po rejsie śródziemnomorskim okręt wyszedł z portu maltańskiego 28 lipca i dotarł do Nowego Jorku 13 sierpnia. Następnego dnia wyszedł w rejs na Pacyfik, który miał się stać od teraz wodami macierzystymi. Niszczyciel odwiedzając po drodze Kubę i Panamę dotarł do San Francisco 5 września. Po operacjach w rejonie zachodniego wybrzeża USA okręt został wycofany ze służby 7 lipca 1922 w San Diego.

"Hazelwood" wrócił do pełnej służby 1 kwietnia 1925 i uczestniczył w ćwiczeniach gotowości i szkoleniach wraz z jednostkami Floty Pacyfiku przez następne 5 lat. Został wycofany ze służby 15 listopada 1935 w San Diego i sprzedany firmie Learner and Rosenthal 30 sierpnia 1935.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]