Układ trójskośny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komórka elementarna układu trójskośnego

Układ trójskośnyukład krystalograficzny, w którym wszystkie trzy jednostki osiowe mają różną długość i a kąty pomiędzy niemi nie są kątami prostymi[1].

Typowymi przedstawicielami tej grupy są pediony.

W tym układzie krystalizuje około 7% minerałów, np. mikroklin, amazonit, plagioklazy, aksynit, turkus, rodonit, kyanit, chalkantyt, sassolin i albit.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Bojarski i inni, Krystalografia, wyd. 3 uaktual., Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 20–23, ISBN 978-83-01-14704-4, OCLC 749334638.