Uli Hoeneß

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uli Hoeneß
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ulrich Hoeneß
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1952
Ulm, RFN
Wzrost 181 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
VfB Ulm
SSV Ulm 1846
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1970–1979 Bayern Monachium 239 (86)
1978–1979 1. FC Nürnberg (wyp.) 11 (0)
W sumie: 250 (86)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1972–1976  RFN 35 (5)

Ulrich Hoeneß, powszechnie znany jako Uli Hoeneß (ur. 5 stycznia 1952 w Ulm) – były niemiecki piłkarz, od 1979 r. menadżer w klubie Bayern Monachium. Poza tym kieruje fabryką kiełbasy w Norymberdze. Przez swoje uszczypliwe komentarze zyskał w mediach przydomek „Abteilung Attacke” (pol. „Oddział atak”), zaś on sam w odpowiedzi na to miano nazywa samego siebie „Abteilung Wahrheit” (pol. „Oddział prawda”).

Hoeneß uczył się rzemiosła piłkarskiego tak jak jego brat – Dieter w klubie TSG Ulm 1846 (w latach 1967–1970). Później przeszedł do Bayernu Monachium. Tam wywalczył miejsce w podstawowym składzie i wkrótce zaczął być powołany do reprezentacji Niemiec. W 1974 r. przyczynił się do zdobycia przez Niemców Mistrzostwa Świata, chociaż w meczu o finał przeciwko Polsce (reprezentacja prowadzona przez Kazimierza Górskiego) Jan Tomaszewski obronił egzekwowany przez niego rzut karny. W 1976 r. podczas Mistrzostw Europy przestrzelił decydującego karnego (strzelił nad poprzeczką) w meczu finałowym z Czechosłowacją.

W wieku 27 lat Uli Hoeneß musiał zakończyć karierę z powodu poważnej kontuzji (w tamtym sezonie – 1978/1979 grał dla 1. FC Nürnberg) i został jednym z najmłodszych w tej branży menadżerem Bayernu Monachium. Od tego czasu walnie przyczynił się do tego, że Bayern pod względem sportowym a szczególnie finansowym stał się wizytówką Bundesligi.

17 lutego 1982 Hoeneß przeżył, jako jedyny z czterech osób na pokładzie, upadek prywatnego samolotu.

13 marca 2014 został skazany na 3,5 roku pozbawienia wolności za uchylanie się od podatków[1]. W związku z tym zrezygnował ze sprawowanych funkcji jako prezydent i szef rady nadzorczej klubu FC Bayern München[2].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • 250 rozegranych meczów i 86 strzelonych goli w Bundeslidze,
  • Mistrz Niemiec z Bayernem w 1972, 1973 oraz 1974,
  • Zdobywca Pucharu Niemiec z Bayernem w 1971 roku,
  • Puchar Interkontynentalny z Bayernem w roku 1976,
  • Zdobywca Pucharu Ligi Mistrzów z Bayernem w latach 1974, 1975 i 1976,
  • 35 występów i 5 goli w Reprezentacji Niemiec,
  • Mistrz Świata z 1974 roku,
  • Mistrz Europy z 1972 a wicemistrz z 1976 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]