Helmut Schön

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helmut Schön
Ilustracja
Gerd Müller, Franz Beckenbauer i Helmut Schön po zwycięskim meczu finałowym z Holandią na Mistrzostwach Świata 1974
Data i miejsce urodzenia 15 września 1915
Drezno
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1996
Wiesbaden
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1932–1944 Dresdner SC
1949–1950 SG Dresden-Friedrichstadt
1946–1947 FC St. Pauli (wyp.)
1950–1951 Hertha BSC
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1937–1941  III Rzesza 16 (17)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1952–1956 Saara
1953–1954 1. FC Saarbrücken
1956–1964 RFN (asystent)
1964–1978 RFN

Helmut Schön (ur. 15 września 1915 w Dreźnie, zm. 23 lutego 1996 w Wiesbaden) – niemiecki piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant III Rzeszy w latach 1937–1941, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas kariery klubowej grał w Dresdner SC, FC St. Pauli oraz Hertha BSC.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1937–1941 rozegrał 16 spotkań w reprezentacji i strzelił 17 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej rozpoczął karierę trenerską. W latach 1952–1956 prowadził reprezentację Kraju Saary, także w eliminacjach Mistrzostw Świata 1954, łącząc tę funkcję z trenowaniem klubu 1. FC Saarbrücken. W 1956 roku został asystentem selekcjonera kadry RFN Seppa Herbergera i w tej roli współpracował z nim przez 8 lat. W 1964 roku został samodzielnym trenerem reprezentacji RFN.

Reprezentację prowadził w latach 1964–1978, łącznie w 139 meczach międzypaństwowych. Czterokrotnie wprowadził zespół do finałów mistrzostw świata. W 1966 jego podopieczni zdobyli srebrny medal, w 1970 brązowy, a w 1974 złoty. Pod jego wodzą reprezentacja Niemiec zdobyła także złoty medal Mistrzostw Europy w 1972 i srebrny w 1976. Stworzona przez niego drużyna z 1972, z Seppem Maierem, Franzem Beckenbauerem, Paulem Breitnerem, Günterem Netzerem i Gerdem Müllerem w składzie, jest uważana za najsilniejszą w historii niemieckiego futbolu. Odszedł po nieudanych finałach (odpadnięcie w II rundzie) Mistrzostw Świata 1978.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]