Ulica Tadeusza Kościuszki w Płocku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy ulicy w Płocku. Zobacz też: ulica Tadeusza Kościuszki.
Płock
ulica Tadeusza Kościuszki
Stare Miasto
Długość: 290 m
Widok na ul. Kościuszki od strony placu Dąbrowskiego
Widok na ul. Kościuszki od strony placu Dąbrowskiego
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0 m ul. Tumska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 130 m pl. Obrońców Warszawy
Ikona ulica plac.svg pl. Obrońców Warszawy
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 190 m pl. Obrońców Warszawy
Ikona ulica z lewej.svg 290 m ul. Misjonarska
Położenie na mapie Płocka
Mapa lokalizacyjna Płocka
ulica  Tadeusza Kościuszki
ulica Tadeusza Kościuszki
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica  Tadeusza Kościuszki
ulica Tadeusza Kościuszki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Tadeusza Kościuszki
ulica Tadeusza Kościuszki
Ziemia52°32′30,2″N 19°41′32,1″E/52,541720 19,692242

Ulica Tadeusza Kościuszki w Płocku (dawniej Dominikańska) – ulica na Starym Mieście w Płocku. Zaczyna się przy placu Gabriela Narutowicza, kończy blisko 300 metrów dalej na skrzyżowaniu z ulicą Misjonarską, gdzie przechodzi w plac Jarosława Dąbrowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica początkowo była traktem prowadzącym do Wyszogrodu, Czerwińska i dalej na Ruś Kijowską. Kościół św. Dominika i pobliski cmentarz znajdujące się w rejonie obecnego placu Obrońców Warszawy wytyczały wschodnie granice miasta. Dalej trakt zakręcał w stronę dzisiejszych rogatek warszawskich. Na początku XIV w. rozwój miasta poszedł w przeciwnym kierunku, a tereny wokół traktu, nazywane przedmieściem wyszogrodzkim, pozostały niezmienione aż do końca XVII wieku. W wyniku II rozbioru Polski miasto zajęli Prusacy. Droga została wyprostowana, położono kostkę brukową, która przetrwała do dziś pod warstwą asfaltu. Wzdłuż ulicy zaczęły powstawać nieduże klasycystyczne domy z ogrodami dla urzędników niemieckich.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Kościuszki 3 – dawna elektrownia Górnickich

Niegdyś budynek należący do rodziny Górnickich, którym przypisuje się zelektryfikowanie Płocka. Górniccy uruchomili w nim pierwszą w mieście elektrownię[1]. Obecnie mieści Dział zbiorów audiowizualnych Książnicy Płockiej.

Kościuszki 6 – Książnica Płocka

Budynek powstały w 1902 roku w celu stworzenia siedziby dla Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Zaprojektowany został przez dwóch polskich architektów: Apoloniusza Nieniewskiego i Władysława Kozłowskiego. Po przeniesieniu Towarzystwa Kredytowego do Warszawy budynek przejęły siostry zakonne. Pozostał w majątku zakonnym, nawet w okresie Polski Ludowej, kiedy był siedzibą PZPR. Po roku 1989 budynek wykupiła Wojewódzka Biblioteka Publiczna, a następnie zaadaptowała do swoich potrzeb[2]. Obecnie jest to gmach główny Książnicy Płockiej im. Władysława Broniewskiego.

Kościuszki 8

Neorenesansowy budynek z końca XIX wieku, początkowo siedziba Płockiego Towarzystwa Rolniczego.

Kościuszki 9

Dziewiętnastowieczny piętrowy budynek, stojący przy zachodnim narożniku placu Obrońców Warszawy, dawna siedziba NKWD.

Kościuszki 13

Parterowy budynek z poddaszem z początku XIX wieku, do wybuchu pierwszej wojny światowej siedziba Poczty Polskiej

Kościuszki 16 – kościół podominikański

Budynek świątyni wzniesiono w latach 1227–1237, a około 1590 roku gruntownie przebudowano. Po zajęciu Płocka przez Prusaków kościół w 1805 r. został zamieniony na świątynię protestancką. Wystrój wnętrza sięga połowy XVIII wieku. Obecnie jest kościołem parafialnym parafii św. Maksymiliana Kolbego[2].

Kościuszki 18 – klasztor podominikański

Klasztor dominikański ufundował w 1234 roku Konrad Mazowiecki. W latach 1570–1573 został powiększony o dom dla nowicjatu i kaplicę. W drugiej połowie XIX w. budynki zakonników zaadaptowano na cele mieszkalne, szkolne i jako archiwum. Obecnie klasztor służy za kościół parafialny prawosławnej parafii Przemienienia Pańskiego[2].

Kościuszki 20 – Akademickie Liceum Ogólnokształcące

Gmach Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Płocku. Dawniej siedziba Instytutu Języków Obcych PWSZ.

Kościuszki 24 – dom Władysława Broniewskiego

Niewielki, wzniesiony pod koniec XIX wieku budynek, w którym urodził się i mieszkał poeta Władysław Broniewski. Od strony ogrodu rozpościera się kilkusetletni dąb szypułkowy, o którym wspomniał w swych wierszach Broniewski. Obecnie siedziba płockiego okręgu Związku Nauczycielstwa Polskiego[2].

Kościuszki 28 – szpital miejski

Dwukondygnacyjna XVIII-wieczna kamienica. W pierwszej połowie XVIII wieku za sprawą Michała Poniatowskiego przeniesiono tu Szpital św. Trójcy[2].

Przypisy

  1. PortalPłock, Elektrownia oraz 60 statków na Wiśle
  2. a b c d e Mirosław Romanowski: Przewodnik Płock i okolice. Katarzyna Strumińska. Płock: 2002, s. 25,46,48.