VI wojna austriacko-turecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojna austriacko-turecka 1715-1718
Wojny austriacko-tureckie
Ilustracja
Eugeniusz Sabaudzki w bitwie pod Belgradem
Czas 1715-1718
Terytorium Bałkany, Wołoszczyzna
Wynik Zwycięstwo Habsburgów
Strony konfliktu
Zulfikar flag.png Turcja

Military flag of the Crimean Tatars.svg Chanat Krymski

Imperial Coat of Arms of Austria.svg Austria

Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Wenecja

Dowódcy
Silahdar Damat Ali Pasza Eugeniusz Sabaudzki
Siły
120 000 70 000
Straty
nieznane nieznane
Imperial Coat of Arms of Austria.svg Wojny austriacko-tureckie TurkishEmblem.svg

Wojna austriacko-turecka (1525-1541) - Mohacz (1526) - Tokaj (1527) - Wiedeń (1529) - Güns (1532) - Wojna austriacko-turecka (1566-1568) - Szigetvár (1566) - Wojna austriacko-turecka (1593-1606) - Sziszak (1593) - Mezőkeresztes (1596) - Selimbar (1599) - Wojna austriacko-turecka (1663-1664) - Czernowitz (1663) - Szentgotthárd (1664) - Wojna austriacko-turecka (1683-1699) - Wiedeń (1683) - Buda (1684-1686) - Nagyharsány (1687) - Slankamen (1691) - Zenta (1697) - Wojna austriacko-turecka (1716-1718) - Petrovaradin (1716) - Belgrad (1717) - Wojna austriacko-turecka (1735-1739) - Grocka (1739) - Wojna austriacko-turecka (1787-1792)

VI wojna austriacko-tureckawojna toczona w latach 1715-1718.

Powodem konfliktu było zajęcie przez Turków Półwyspu Morea (Peloponez) w 1714 r. Reakcją na to wydarzenie było zawarcie przeciwko Turcji sojuszu austriacko-weneckiego.

5 sierpnia 1716 doszło do pierwszej większej bitwy pod Petrovaradinem, w której Austriacy dowodzeni przez księcia Eugeniusza Sabaudzkiego pokonali przeważające liczebnie siły Osmanów. Latem 1717 r. doszło do oblężenia Belgradu przez siły austriackie, który zdobyto po zwycięskiej bitwie 16 sierpnia 1717 r. Po utracie Belgradu Turcy poprosili o rozejm, który podpisano w końcu 21 lipca 1718 r. w Pożarowaczu (Passarowitz). W wyniku układu Austria uzyskała ziemie Banatu, część Bośni, północną Serbię z Belgradem i zachodnią tzw. Małą Wołoszczyznę po rzekę Alutę (tj. Oltenię). Wenecja odzyskała tereny w Dalmacji, ale straciła Peloponez[1].

Przypisy

  1. Jerzy Krasuski: Historia Niemiec. Wyd. I. Wrocław: Ossolineum, 1998, s. 133. ISBN 83-04-04422-6.