Włodzimierz Mazurkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Włodzimierz Mazurkiewicz (ur. 1875 w Druskienikach, zm. w maju 1927 w Wilnie) – polski inżynier, lotnik, jeden z pionierów polskiego lotnictwa, podróżnik, działacz oświatowy.

Życiorys[edytuj]

Według niektórych źródeł jego bratem był psychiatra Jan Mazurkiewicz[1]. Uczęszczał do V Gimnazjum w Warszawie, następnie studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki w Grazu. Po ukończeniu studiów pracował jako inżynier na Kaukazie. W latach 1905-1906 redagował czasopismo „Epoka” w Warszawie, ale zagrożony aresztowaniem, był zmuszony emigrować. Przebywał m.in. w Brazylii przy regulacji portów i budowie linii kolejowej w Paranie. Podjął ekspedycję do Gujany Holenderskiej w poszukiwaniu złota, zachorował wówczas na malarię. Potem pracował jako palacz okrętowy w Ameryce Środkowej i jako robotnik w Nowym Jorku. Od 1910 do 1914 przebywał we Francji, był jednym z pierwszych pilotów cywilnych w tym kraju. Podczas I wojny bałkańskiej roku był pilotem w armii bułgarskiej. Od 1914 roku w Chinach, gdzie uczył pilotażu; za zasługi dla chińskiego lotnictwa odznaczony Orderem Kwitnącego Kłosa Ryżu. W latach I wojny światowej w wojsku rosyjskim, po rewolucji październikowej powrócił do Polski. Był jednym z inicjatorów utworzenia Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Pod koniec życia nauczyciel matematyki w Gimnazjum im. Stefana Batorego w Drui[2].

Zmarł w klinice uniwersyteckiej przy Szpitalu św. Jakuba w Wilnie, pochowany na Cmentarzu Bernadyńskim[3].

Stanisław Ignacy Witkiewicz dedykował mu sztukę Pragmatyści[4].

Przypisy

  1. Nasierowski T: Jan Mazurkiewicz (1871-1947). „Postępy Psychiatrii i Neurologii" 3, s. 119-130 (1994)
  2. Aleksander Śnieżko. Mazurkiewicz Włodzimierz W: Polski Słownik Biograficzny, Tom 20 s. 320
  3. Audronė Mačiulytė-Kasperavičienė, Jerzy Surwiło: Przechadzki po Wilnie: Zarzecze, Cmentarz Bernardyński. Efekt, 1997 s. 96
  4. Witkiewicz SIW. Pragmatyści, sztuka w 3 aktach. Druk Zdrój 12 (3), ss. 62-65 (1920)