Wagary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dzień Wagarowicza
Catalans bunking off for beer.jpg
Katalońscy wagarowicze pijący piwo.
Dzień 21 marca
Kraje  Polska,
 Litwa (niektóre rejony)
Typ święta szkolne
Zwyczaje ucieczka z lekcji, wagary
Upamiętnia pierwszy dzień wiosny (kalendarzowej)
"Gorąca linia"
Pojazd policyjny stanu Waszyngton D.C. ds. Wagarów i Godziny Policyjnej
Wikimedia Commons

Wagary, ucieczka z lekcji (łac. vagari – błąkanie się) – nieuzasadniona (z punktu widzenia władz szkolnych; nieobejmująca np. choroby), jedno- lub wielokrotna, celowa oraz świadoma nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach szkolno-lekcyjnych.

Na świecie niektóre władze szkolne walczą z problemem wagarów poprzez uruchamianie specjalnych numerów telefonicznych (tzw. "bardzo gorących linii") pod które można zgłaszać przypadki wagarów. W USA istnieje Departament Policji stanu Waszyngton D.C. ds. Wagarów i Godziny Policyjnej oraz specjalne wozy policyjne w celu zatrzymania młodocianych. Istnieje bowiem zakaz swobodnego przemieszczania się młodzieży na ulicach i w miejscach publicznych w określonych godzinach (zwykle nocnych).

Wagary a wiosna[edytuj | edytuj kod]

Wagary nasilają się zwłaszcza w okresie wiosennym, a potęguje je ładna, słoneczna pogoda. Jest to związane z typowym dla większości ludzi mieszkających w strefie klimatu umiarkowanego rozprężeniem wiosennym i ogromną chęcią przebywania na świeżym powietrzu w miejscu pełnym słońca, następującym po długim zimowym czasie jego braku.

W skrajnych przypadkach taka absencja może dotyczyć całej klasy szkolnej (spowodowana jest wówczas zwykle obawą przed jakimś trudnym egzaminem lub pracą klasową) lub nawet kilku klas oraz całej szkoły np. w pierwszy dzień wiosny kalendarzowej (21 marca), czego przykładem w Polsce jest obchodzone przez uczniów w tym dniu nieformalne święto Dzień Wagarowicza. Część władz szkolnych próbuje ograniczyć lub na swój sposób zalegalizować wagary w tym dniu poprzez organizację imprez szkolnych (i pozaszkolnych) oraz okolicznościowych wyjść (np. do najbliższego parku w celu uczczenia pierwszego dnia wiosny, w postaci tradycyjnego topienia Marzanny – symbolu odchodzącej zimy) .

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]