Wasilij Łanowoj
| Data i miejsce urodzenia |
16 stycznia 1934 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 stycznia 2021 |
| Współmałżonek |
Tatjana Samojłowa, |
| Lata aktywności |
1954–2021 |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Wasilij Siemionowicz Łanowoj (ros. Василий Семёнович Лановой, ur. 16 stycznia 1934 w Moskwie, zm. 28 stycznia 2021 tamże) – radziecki i rosyjski aktor teatralny i filmowy, mistrz recytacji; Ludowy Artysta ZSRR (1985), laureat Nagrody Leninowskiej (1980), Bohater Pracy Federacji Rosyjskiej (2019).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z ukraińskiej rodziny zamieszkałej w Moskwie. W czerwcu 1941 roku, wyjechał do dziadków na wakacje na wieś pod Odessą, gdzie zastała go wojna. Jego rodzice pracowali w Moskwie, gdzie produkowali „koktajle mołotowa”. Przez ciężką pracę zostali inwalidami. W czasie wojny jako 7-letni chłopiec po raz pierwszy zapoznał się z postacią Pawka Karczagina, co w późniejszym życiu wpłynęło na jego karierę[2].
W czasie nauki w szkole uczęszczał do kółka teatralnego, którego opiekunek był Sergiej Stein. Łanawoj w 9 klasie, decyduje się na wstąpienie do akademii lotniczej, jednak Stein widząc w Wasiliju potencjał aktorski zabrał go stamtąd i pomagał mu w aktorskiej karierze.
Pierwszą żoną Łanawoja była Tatiana Samojłowa, którą poznał na studiach aktorskich. Związek trwał trzy lata (1955–1958).
Drugą żoną Łanawoja była Tamara Zjabłowa. Zginęła tragiczne w wypadku samochodowym. Związek trwał 10 lat (1961–1971).
Ostatnią żoną była Irina Kupczenko, poznał ją w Teatrze im. Wachtangowa. Pomiędzy małżonkami było 14 lat różnicy. Związek trwał do śmierci aktora w 2021 (49 lat byli parą). W małżeństwie urodziło się troje dzieci: Aleksander (imię dostał po Puszkinie), Siergiej (imię dostał po Jesienina) oraz bliźniak Siergieja zmarły krótko po narodzinach[3][4].
Pierwszym filmem, w którym zagrał aktor, był Atestat zrielosti z 1954 r., a ostatnim Czużoj died z 2016 r. Oprócz tego Łanawoj grał Pawka Karczagina w filmie Paweł Karczagin, Anatola Kuragina w filmie Siergieja Bondarczuka, Wojna i pokój, Wrońskiego w Annie Kareninie, gdzie grał ze swoją byłą żoną, Iwana Warrawę w Oficierach oraz barona Preimana w Łzie księcia Ciemności. Oprócz tego ma duży dorobek teatralny, m.in. grał w Księżniczce Turandot[5].
Zmarł w wyniku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2[6]. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Народный артист СССР, лауреат Ленинской премии Василий Лановой. Театр им. Евг. Вахтангова. [dostęp 2025-03-20]. (ros.).
- ↑ Василий Лановой. Об Украине, Сталине, Великой Отечественной Войне, интервью | Дегустация Личности |. [dostęp 2022-09-04].
- ↑ Ирина Купченко. Без свидетелей. [dostęp 2022-09-04].
- ↑ Василий Лановой. Есть такая профессия. [dostęp 2022-09-04].
- ↑ Яндекс [online], www.kinopoisk.ru [dostęp 2022-09-04].
- ↑ https://stuki-druki.com/2021/2021-umerli-znamenitosti.php Штуки-дрюки.
- ↑ Московский некрополь. ЛАНОВОЙ Василий Семёнович (1934 – 2021)
- Bohaterowie Pracy Federacji Rosyjskiej
- Ludowi Artyści ZSRR
- Ludowi Artyści RFSRR
- Zasłużeni Artyści RFSRR
- Laureaci Nagrody Leninowskiej
- Radzieccy aktorzy
- Rosyjscy aktorzy
- Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny”
- Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Federacja Rosyjska)
- Odznaczeni Orderem Honoru (Federacja Rosyjska)
- Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)
- Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów
- Urodzeni w 1934
- Zmarli w 2021
- Zmarli na COVID-19 w Rosji
- Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie
- Ludzie urodzeni w Moskwie