Wiewiórczak trójbarwny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiewiórczak trójbarwny
Callosciurus prevostii[1]
Desmarest, 1822
Wiewiórczak trójbarwny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina wiewiórczaki
Rodzaj wiewiórczak
Gatunek wiewiórczak trójbarwny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wiewiórczak trójbarwny[3], dawniej: wiewiórka trójbarwna[4] (Callosciurus prevostii) — gatunek wiewiórki z podrodziny wiewiórczaki (Callosciurinae) zamieszkujący Azję Południowo-Wschodnią. Swoim zasięgiem obejmuje tereny południowej Tajlandii, Indonezję i Malezję.

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze swojego występowania wiewiórczak trójbarwny zamieszkuje dość zróżnicowane środowiska – od niskich lasów na północy Borneo, do wysokich, starych lasów na zachodzie Malezji.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Sierść na grzbiecie wiewiórczaka trójbarwnego jest czarna, a na brzuchu kasztanowa. Pomiędzy tymi kolorami przebiega biała pręga. Ponadto poszczególne podgatunki tej wiewiórki posiadają plamę na grzbiecie, która może być czarna, szara, biała, czerwona lub stanowić mieszaninę tych barw. Długość ciała wynosi do 28 cm, ogona – 23 cm. Może ważyć do około 1 kg. Jest dobrze przystosowana do nadrzewnego trybu życia.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje głównie dziuple lub samodzielnie zbudowane gniazda z gałązek i liści. Żywi się głównie owocami, orzechami i nasionami, nie gardzi jednak jajami ptaków, pąkami, kwiatami oraz różnorodnymi stawonogami (mrówki, termity, larwy chrząszczy). Zwierzęta te są aktywne w ciągu dnia, głównie po świcie i przed zmierzchem.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Nie został jeszcze dobrze zbadany. Ciąża trwa około 40 dni. Udało się znaleźć pozytywną korelację między liczbą nowo narodzonych wiewiórczaków trójbarwnych a sumą opadów na terenie ich występowania w Malezji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Heaney, L. 1978. Island Area and Body Size of Insular Mammals: Evidence from the Tri-Colored Squirrel (Calloscuirus prevosti) of Southeast Asia. Evolution, 32(1): 29-44.
  2. Medway, L. 1964. The Fauna. Pp. 63 in W. Gungwu, ed. Malaysia: A Survey. London: Pall Mall Press Limited.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Callosciurus prevostii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Callosciurus prevostii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.