Wiktor Baltard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiktor Baltard

Wiktor Baltard (ur. 10 czerwca 1805 w Paryżu, zm. 13 stycznia 1874 w Paryżu) – architekt francuski czasów II Cesarstwa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie architekta Louisa Baltarda. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu, otrzymując już w czasie nauki kilka prestiżowych wyróżnień. W latach 1834-1838 przebywał na stypendium w Rzymie, pracując pod kierunkiem Dominique'a Ingresa. W 1849 r. został oficjalnym architektem miejskim Paryża, a także architektem diecezjalnym. Z tego ostatniego stanowiska został jednak zdjęty w 1854 r. z powodu niedostatecznego zaangażowania w przebudowę paryskiego seminarium duchownego oraz pałacu biskupiego.

Sławę zdobył w czasie wielkiej przebudowy Paryża, kiedy na polecenie Napoleona III oraz barona Haussmanna zrealizował szereg budynków sakralnych i świeckich, które miały nadać miastu nowy blask i znamię nowoczesności. Najbardziej zapamiętany został jako autor kompleksu Hal targowych, budowanych od 1852 do 1872 r. Obiekt ten został rozebrany w 1972 r. z wyjątkiem kilku najatrakcyjniejszych architektonicznie pawilonów, które zostały wystawione w Nogent-sur-Marne pod nazwą "pawilonów Baltarda".

Był kawalerem Legii Honorowej i członkiem Instytutu Akademii Francuskiej[1].

Najważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

Hale Baltarda
  • Kompleks Hal targowych
  • Kościół Saint Augustin w Paryżu
  • Gmach Pałacu Sprawiedliwości w Lyonie
  • Kościół Barnabitów w Paryżu
  • Nagrobek Louisa Lefébure-Wely'ego na Pére Lachaise
  • Nagrobek Léona Rostanda na Cmentarzu Montmartre

Rekonstrukcje[edytuj | edytuj kod]

Baltard brał udział w rekonstrukcji bądź przebudowie następujących zabytków:

Przypisy