Williamina Fleming

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Williamina Fleming

Williamina Paton Stevens Fleming (ur. 15 maja 1857 w Dundee, zm. 21 maja 1911 w Bostonie) – szkocka i amerykańska astronom.

Córka Roberta Stevensa i Mary Walker, wyróżniała się zdolnościami do nauki. W wieku 21 lat wyszła za mąż za Jamesa Orr Fleminga i przeniosła się z nim do Bostonu w USA. Gdy była w ciąży mąż ją porzucił i musiała znaleźć inne źródło utrzymania. Została służącą w domu profesora Edwarda Pickeringa. Pickering był niezadowolony z pracy swoich asystentów-mężczyzn w Harvard College Observatory i oświadczył, że jego służąca na pewno lepiej wykona ich pracę.

Zgodnie z tą zapowiedzią, w 1881 zatrudnił Williaminę w swoim obserwatorium, gdzie pomagała mu w tworzeniu kategoryzacji gwiazd (gwiazdy, mające najwięcej wodoru w swoim spektrum były klasyfikowane jako "A", a kolejne litery alfabetu oznaczały malejącą ilość wodoru). Później astronom Annie Jump Cannon poprawiła ten system na prostszy, oparty na temperaturze gwiazd.

Williamina Fleming współpracowała w tworzeniu katalogu gwiazd Henry Draper Catalogue. W ciągu 9 lat skatalogowała ponad 10 000 gwiazd, odkryła 59 mgławic, ponad 310 gwiazd zmiennych i 10 nowych. W 1907 opublikowała listę odkrytych przez siebie 222 gwiazd zmiennych.

W 1888 odkryła Mgławicę Koński Łeb. Powierzono jej kierownictwo nad zespołem kobiet, wykonujących klasyfikacje matematyczne i przygotowujących publikacje naukowe. W 1899 otrzymała tytuł kuratora fotografii astronomicznej. W 1906 otrzymała członkostwo honorowe Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego w Londynie (jako pierwsza Amerykanka), a w 1911 medal Guadalupe Almendaro za odkrycie nowych gwiazd. Opublikowała: A Photographic Study of Variable Stars (1907) i Spectra and Photographic Magnitudes of Stars in Standard Regions (1911). Zmarła na zapalenie płuc.

Jej nazwiskiem został nazwany krater Fleming na Księżycu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]