Wit Tarnawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wit Tarnawski
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1894
Kosów[1], Pokucie
Data i miejsce śmierci 4 marca 1988
Monmouth
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Wit Mieczysław Tarnawski (ur. 6 lipca 1894 w Kosowie, zm. 4 marca 1988 w Monmouth w Walii) – polski pisarz, krytyk literacki. Znawca twórczości Josepha Conrada, z wykształcenia lekarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 6 lipca 1894 roku jako syn Apolinarego Tarnawskiego, znanego lekarza i założyciela sanatorium w Kosowie na Pokuciu, (Królestwo Galicji i Lodomerii).

8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 75. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa podlekarzy[2]. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 6 Batalionu Sanitarnego we Lwowie[3].

W 1926 otrzymał dyplom lekarza[4]. W 1938 mieszkał we wsi Smodna[4].

17 września 1939 r. przekroczył granicę rumuńską. Przez Rumunię razem z ojcem dotarli na Cypr. Stanął na czele Komitetu Polskiego na Cyprze i został redaktorem naczelnym „Głosu Polskiego na Cyprze”. W 1942 r. wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Środkowym Wschodzie. Przeniósł się do Palestyny, gdzie objął funkcję naczelnego lekarza Polskich Szkół Junackich oraz Szkół Młodszych Ochotniczek.

Od 1948 mieszkał w Wielkiej Brytanii. Pracował m.in. jako ordynator w szpitalu w Walii. Do emerytury w 1967 r. tworzył w czasie wolnym od pracy. Działał w Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Pisał do londyńskich „Wiadomości” i paryskiej „Kultury”. Wydał na emigracji dwanaście książek. Laureat Nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie w 1959 roku[5].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tarnawski Wit, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-12-05].
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1238.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1161.
  4. a b Rocznik Lekarski 1938 ↓, s. 203.
  5. Lista laureatów – 1951-2011
  6. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 9, 31 grudnia 1975. 
  7. Odznaki honorowe Koła Lwowian. „Biuletyn”. Nr 31, s. 95, Grudzień 1976. Koło Lwowian w Londynie. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]