Kosów (obwód iwanofrankiwski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kosów
Косів
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 iwanofrankiwski

Rejon

kosowski

Prawa miejskie

1654

Powierzchnia

11,38 km²

Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość


8 278
727,42 os./km²

Nr kierunkowy

+380-3478

Kod pocztowy

78600-78604

Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa konturowa obwodu iwanofrankiwskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kosów”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kosów”
Ziemia48°19′15″N 25°05′33″E/48,320833 25,092500
Strona internetowa
Portal Ukraina

Kosów (ukr. Косiв, Kosiw) – miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu kosowskiego.

Kosów leży nad Rybnicą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowany w 1424 jako własność księcia Świdrygiełły. Prawa miejskie otrzymał w 1654.

W latach 1891–1939 z przerwami w Kosowie działał zakład przyrodoleczniczy prowadzony przez doktora Apolinarego Tarnawskiego, pioniera i propagatora medycyny naturalnej, który zasłynął ze stosowania niekonwencjonalnych metod leczenia i wyjątkowej intelektualnej i artystycznej atmosfery[1]. Sprawiła ona, że w pierwszej połowie XX wieku Kosów stał się drugą po Zakopanem stolicą polskiej bohemy. W 1911 w zakładzie Tarnawskiego powstał jeden z pierwszych zastępów późniejszego ZHP, utworzony przez Kazimierza Lutosławskiego oraz Olgę Drahonowską[2].

W Kosowie wypoczywały i leczyły się popularne osoby życia artystycznego, politycznego i literackiego przedwojennej Polski m.in.: Roman Dmowski, Ignacy Daszyński, Wojciech Korfanty, Gabriela Zapolska, Juliusz Osterwa, Maria Dąbrowska, Melchior Wańkowicz, Xawery Dunikowski, Karol Adwentowicz, Leon Schiller, Stanisław Dygat, Józef Pankiewicz, Lucjan Rydel.

W II Rzeczypospolitej Kosów był siedzibą powiatu kosowskiego w województwie stanisławowskim. W 1937 roku zmieniono nazwę miasta na Kosów Huculski[3].

Po agresji ZSRR na Polskę w nocy z 17/18 września 1939, w sytuacji zbliżających się czołgów Armii Czerwonej rząd polski przekroczył w Kutach, opodal Kosowa, granicę z Rumunią na rzece Czeremosz[4].

Podczas niemieckiej okupacji Kosowa (1941–1944) naziści wymordowali tutejszych Żydów. Od 1941 do 1942 istniało tutaj getto. Dochodziło też do masowych egzekucji[5]. Z kolei w roku 1944 ukraińscy nacjonaliści zamordowali 78 polskich mieszkańców miasteczka, spoczywają oni w zbiorowej mogile na cmentarzu katolickim[6].

W 1945 pozostali polscy mieszkańcy Kosowa Huculskiego opuścili swoją rodzinną miejscowość. Wielu z nich zostało przymusowo wysiedlonych, trafiając w czerwcu 1945 do Namysłowa na Ziemiach Odzyskanych[6].

Dwór[edytuj | edytuj kod]

  • Dwór wybudowany pod koniec XVIII w. przez Rubczyńskich[7].

Ludzie związani z miastem[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Kosowem (Ukraina).
 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Kosowem Huculskim.
Osoby urodzone w Kosowie

Sport[edytuj | edytuj kod]

Do 1939 roku w mieście funkcjonowały kluby piłkarskie Rybnica Kosów i Strzelec Kosów.

Pobliskie miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]