Wołyńska Szkoła Szybowcowa LOPP Sokola Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołyńska Szkoła Szybowcowa LOPP Sokola Góra - widok z lotu ptaka
J.Z.Mikulski, komendant Wołyńskiej Szkoły Szybowcowej LOPP
Jadwiga Piłsudska w szkole szybowcowej Sokola Góra.

Wołyńska Szkoła Szybowcowa LOPP Sokola Góra powstała w 1934 r. z inspiracji profesorów słynnego Liceum Krzemienieckiego, położona była na zboczach Gór Krzemienieckich oddalonych 14 km od Krzemieńca, niedaleko wsi Kulików. 20 sierpnia 1933 roku Krzemienieckie Koło Szybowcowe, zorganizowało pierwszy kurs szybowcowy. Sprzęt szkolny stanowił wtedy jeden szybowiec szkolny typu "Wrona".

W następnym roku rozwojem szkoły zajął się Zarząd Wołyńskiego Okręgu LOPP w Łucku przy b.wydatnym współudziale Obwodu Powiatowego Ligi w Krzemieńcu. Zorganizowano dwa kursy oraz przystąpiono do budowy hangaru zdolnego pomieścić 10 szybowców, budynku gospodarczego i zaangażowano stałego instruktora. Szkoła otrzymała dwa nowe szybowce "Wrona" i zamówiono dwa następne oraz dwa szybowce "Czajka" i "Komar".

Lata 1934 i 1935 to dalszy rozwój szkoły. Komendantem szkoły zostaje Jan Zbigniew Mikulski (po wojnie w randze majora lotnictwa wraz z żoną Marią Younga-Mikulską, znaną lwowską szybowniczką, zajmował się szkoleniem szybowcowym kadetów pakistańskiej szkoły lotnictwa wojskowego). Zostają zorganizowane obozy szybowcowo-modelarskie oraz pierwsze w Polsce zimowe kursy narciarsko-szybowcowe, dzięki czemu szkolenie mogło się odbywać cały rok. W tym czasie szkoła posiadała 22 szybowce szkolne, treningowe i wyczynowe. Tereny otaczające szkołę charakteryzujące się licznymi zboczami wzniesień stwarzały wspaniałe możliwości do wykonywania lotów żaglowych. Były to między innymi stoki gór Łysej, Ostrej i Sokolej.

Okolice szybowiska to tereny wybitnie termiczne, gdzie osiągano wysokości w kominach przy zupełnej ciszy lub lekkim wietrze. Szkoła w połowie lat trzydziestych zajmowała jedną z czołowych miejsc w szybownictwie przedwojennej Polski i odegrała ogromną rolę w propagowaniu lotnictwa wśród młodzieży. W 1936 r. opracowany został plan rozbudowy szkoły i do końca roku powstały dwa dalsze hangary, budynek przeznaczony na warsztaty z centralnym ogrzewaniem, hala montażowa, budynek administracyjny, droga dojazdowa.

7 września 1936 po starcie z lotniska zginął w katastrofie szybowcowej mjr st. spocz. piech. Henryk Marian Ostrowski[1][2].

Pożar, który miał miejsce 7 marca 1937 r. zniszczył częściowo budynki i sprzęt szkoleniowy co spowodowało, że intensywność szkolenia została nieco zahamowana. Szkoła Szybowcowa na Sokolej Górze była szkołą wyższego typu, cieszyła się ogromną popularnością, czego dowodem była liczba wydanych dyplomów - i tak w roku 1936: kat. A – 67, kat. B – 76, kat. C – 108, kat. D – 1, w 1937 roku: kat. A -61, kat. B – 58, kat. C – 76 i kat. D – 4. Kursy ukończyło tu wielu późniejszych wybitnych lotników a wśród nich córka Marszałka J.PiłsudskiegoJadwiga Piłsudska, pilot RAF-u w czasie II wojny światowej. Szkoła prowadziła swoją działalność aż do jesieni 1939 r. - wkroczenia Armii Czerwonej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katastrofa szybowcowa. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 206 z 9 września 1936. 
  2. Tragiczna śmierć w katastrofie szybowcowej. „Orędownik Ostrowski”, s. 3, Nr 73 z 11 września 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa, XV Lecie L.O.P.P., wyd. Zarząd Główny LOPP, W-wa 1938

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]