Wojciech Gałązka
Data i miejsce urodzenia |
19 kwietnia 1947 |
---|---|
Dyrektor Instytutu Polskiego w Sofii | |
Okres |
od 1993 |
Poprzednik | |
Następca | |
Konsul generalny RP w Łucku | |
Okres |
od 2003 |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Wojciech Gałązka (ur. 19 kwietnia 1947 w Brzezinach) – polski bułgarysta, tłumacz, dyplomata, wykładowca. Konsul Generalny w Łucku (2003–2006).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wojciech Gałązka ukończył z wyróżnieniem slawistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1970). Pracował następnie jako asystent i adiunkt w Instytucie Filologii Słowiańskiej UJ. W 1978 doktoryzował się w zakresie nauk humanistycznych. W latach 1969–1981 był członkiem PZPR, a od 1980 do 1992 NSZZ „Solidarność”. Wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza (1988–1994).
W roku akademickim 1992/1993 pracował jako lektor języka polskiego na Uniwersytecie Sofijskim. Od 1993 do 1999 był dyrektorem Instytutu Polskiego w Sofii, radcą w Departamencie Polityki Kulturalno-Naukowej oraz w Departamencie Promocji, I Radcą w Departamencie Polityki Wschodniej Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1999–2003). Konsul Generalny RP w Łucku (2003–2006). W latach 2008–2012 konsul w Ambasadzie RP w Sofii.
Jest żonaty, ma dwójkę dzieci.
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Medal „1300 lat Bułgarii” nadany przez Radę Państwa Ludowej Republiki Bułgarii (1983)
- Laureat Międzynarodowej Nagrody im. Eutymiusza Tyrnowskiego (1990)
- Order „Jeźdźca z Madary” nadany przez Prezydenta Bułgarii (1999)
- doctor honoris causa Uniwersytetu w Wielkim Tyrnowie (1999)
- doctor honoris causa Państwowego Uniwersytetu im. Łesi Ukrainki w Łucku (2007)
- Honorowy członek Bułgarskiego Stowarzyszenia Tłumaczy[1]
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Książki
- Tradycja i współczesność. O literaturze bułgarskiej XX wieku. Katowice, 1983
- Bułgarskie programy i manifesty literackie. Kraków, 1983
- Naród i kultura. Antologia esejów i artykułów o narodzie i kulturze bułgarskiej. Kraków, 1985
- Oswajanie skorpionów: Szkice o literaturze bułgarskiej. Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, 1992, ISBN 83-7052-071-5
Tłumaczenia
- G. Miszew, Spis powszechny dzikich zajęcy. Katowice, 1975
- G. Milew, Poematy i proza liryczna. Kraków, 1977
- G. Karasławow, Tango. [w:] Dni wojny Warszawa 1977
- E. Stanew, Antychryst. Katowice, 1979
- G. Rajczew, Lustig i inne opowiadania. Kraków, 1980
- A. Dałczew, Proza poetycka. [w:] Poezje, oprac. A. Kamieńska, Warszawa, 1981
- N. Kynczew, Niczym ziarno gorczycy, Kraków, 1981
- N. Kynczew, Posłanie od piechura, Sofia, 1999
- Z. Kisiow, Czystopis. Kraków, 2007
- Biała jaskółka. Antologia opowiadań bułgarskich XIX i XX wieku. Katowice, 1982
- Niewidzialne skrzydła. Antologia poezji bułgarskiej od IX wieku do 1944 roku. Kraków, 1987.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Съюз на преводачите в България [online], web.archive.org, 19 sierpnia 2013 [dostęp 2019-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-19] (bułg.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Łączności z Polakami za Granicą /nr 31/ [online], orka.sejm.gov.pl, 10 czerwca 2003 [dostęp 2019-11-02] .
- Wojciech Gałązka. Biografia [online], literaturabulgarska.vilnet.pl [dostęp 2019-11-02] .
- Dr Wojciech Gałązka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-11-02] .
- Absolwenci Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)
- Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
- Dyrektorzy Instytutów Polskich
- Konsulowie III Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Brzezinach
- Ludzie związani z Łuckiem
- Polacy odznaczeni bułgarskimi orderami i odznaczeniami
- Polonia w Bułgarii
- Polscy doktorzy honoris causa uczelni na Ukrainie
- Polscy doktorzy honoris causa uczelni w Bułgarii
- Polscy bułgaryści
- Polscy tłumacze literatury bułgarskiej
- Urodzeni w 1947
- Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (III Rzeczpospolita)
- Wykładowcy Uniwersytetu Sofijskiego
- Wykładowcy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego