Wojciech Grochala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Grochala
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1931
Hucisko
Data i miejsce śmierci 17 lutego 1982
Warszawa
wojewoda krośnieński
Okres od 1 czerwca 1975
do 6 września 1977
Przynależność polityczna PZPR
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 30-lecia Polski Ludowej Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka im. Janka Krasickiego Srebrna Odznaka im. Janka Krasickiego
Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”

Wojciech Grochala (ur. 25 marca 1931 w Hucisku, zm. 17 lutego 1982 w Warszawie) – polski polityk, wojewoda krośnieński.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 marca 1931 w Hucisku w rodzinie chłopskiej Franciszka i Marii. Ukończył Liceum Pedagogiczne i został nauczycielem.

Należał do Związku Walki Młodych od 1947 do 1948 oraz Związku Młodzieży Polskiej od 1948 do 1956. Był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Politycznej w Łodzi od 1951 do 1952 oraz Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie od 1955 do 1957, przez sześć lat służył w ludowym Wojsku Polskim. Później pracował w Komitecie Centralnym Związku Młodzieży Socjalistycznej, Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy. Od 1960 do 1962 był przewodniczącym Zarządu Powiatowego ZMS w Sanoku, był także I sekretarzem Komitetu Powiatowego ZMS w Sanoku. W 1951 był kandydatem, a od 25 sierpnia 1952 należał do PZPR, w której został działaczem aparatu partyjnego. 4 maja 1953 został wybrany członkiem Komisji Rewizyjnej Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie[1]. Pełnił mandat radnego Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku kadencji 1961-1965[2]. Od 1 lutego do 30 września 1962 był sekretarzem ds. organizacyjnych KP PZPR w Sanoku, od 1 października 1962 do 12 października 1972 I sekretarzem KP PZPR w Brzozowie, od 13 października 1972 do 31 maja 1975 I sekretarzem Bieszczadzkiego KP PZPR w Lesku oraz równolegle od 11 listopada 1972 do 31 maja 1975 sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie. Po zmianach w podziale administracyjnym PRL w 1975 pełnił urząd wojewody krośnieńskiego od 1 czerwca 1975 do 6 września 1977. Równocześnie od 5 czerwca 1975 był członkiem Plenum oraz Egzekutywy KW PZPR w Krośnie. Później był kierownikiem Wydziału Ekonomicznego w CRZZ.

W trakcie kariery politycznej ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, uzyskując tytuł magistra praw. Od 1 stycznia 1981 był słuchaczem studiów doktoranckich na WAP w Warszawie.

Zmarł nagle 17 lutego 1982 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 22 lutego 1982[3]. Był żonaty, miał córki.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. III Rzeszowska Wojewódzka Konferencja Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej dokonała wyboru członków KW oraz Komisji Rewizyjnej. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 1, Nr 108 z 6 maja 1953. 
  2. Władysław Stachowicz. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 181, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  3. Lista pochowanych. Wojciech Grochala. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-08-10].
  4. Nagrody i wyróżnienia dla budowniczych zespołu basenów. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 1 (70) z 1-15 stycznia 1977. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]