Oficerska Szkoła Polityczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaka absolwencka OSPolit.

Oficerska Szkoła Polityczna im. Ludwika Waryńskiego (OSPolit) – szkoła ludowego Wojska Polskiego kształcąca kandydatów na oficerów politycznych.

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Szkoła została utworzona 1 listopada 1946 w wyniku przemianowania Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. Jej poprzedniczka, Szkoła Oficerów Polityczno-Wychowawczych powstała 15 lipca 1944 w Boguni pod Żytomierzem w oparciu o Kurs Oficerów Polityczno-Wychowawczych i Frontowe Kursy Oficerskie.

Szkoła przygotowywała oficerów polityczno-wychowawczych na stanowiska zastępców dowódców kompanii i batalionów ds. polityczno-wychowawczych. Kandydatów do szkoły rekrutowano spośród podoficerów i szeregowych oraz członków organizacji młodzieżowych. W 1946 etatowo było w niej 500 podchorążych. Okres kształcenia wynosił początkowo dwa lata , a od 1947 trzy lata.

9 października 1954 roku Minister Obrony Narodowej nadał Oficerskiej Szkole Politycznej imię Ludwika Waryńskiego[1].

W 1956 szkoła została rozformowana. W jej miejsce powstał Ośrodek Szkolenia Oficerów Politycznych, który w 1957 przekształcono w Wojskowy Ośrodek Szkolenia Ogólnokształcącego nr 1. W 1963 ponownie utworzono Ośrodek Szkolenia Oficerów Politycznych, który w 1977 przemianowano na Centrum Szkolenia Oficerów Politycznych.

Struktura organizacyjna w 1946[edytuj | edytuj kod]

  • komenda i sztab
  • oddział naukowy
  • oddział liniowy
  • wydział polityczno-wychowawczy
  • cykl nauk politycznych
  • cykl wyszkolenia wojskowego
  • dwa bataliony podchorążych
  • oficerski batalion doszkolenia
  • batalion kandydatów
  • kwatermistrzostwo
  • oddział finansowy

Kadra szkoły[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz Nr 54/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 października 1954 roku w sprawie nadania Oficerskiej Szkole Politycznej imienia Ludwika Waryńskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cytowski Jerzy, Z dziejów aparatu politycznego Wojska Polskiego, Warszawa 1963.
  • Leonard Ratajczyk, Historia wojskowości, Wyd. MON, Warszawa 1980.
  • Henryk Dobiegała. Udział CSOPW w życiu politycznym kraju 1946-1947. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 2, s. 75-91, 1982. Warszawa: Wydawnictwo "Czasopisma Wojskowe". ISSN 0043-7182.