Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej im. profesora Józefa Kosackiego
Data założenia 1976
Typ instytut badawczy
Patron Józef Kosacki
Państwo  Polska
Adres ul. Obornicka 136
50-961 Wrocław
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej
Ziemia51°08′54,9″N 17°01′09,4″E/51,148583 17,019278
Strona internetowa

Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej im. profesora Józefa Kosackiego (WITI) – jednostka organizacyjna Ministerstwa Obrony Narodowej której siedzibą jest Wrocław.

Historia Instytutu[edytuj | edytuj kod]

Rodowód Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej sięga roku 1927. Utworzono wówczas Biuro Badań Inżynierii Saperów, które funkcjonowało początkowo jako laboratorium techniczne. Przekształcone zostało w 1928 w Biuro Badań Technicznych Saperów, a które w latach 1928-1934 było działem Instytutu Badań Inżynierii. W latach 1934-1939 stało się samodzielną jednostką administracyjną. Jako instytucja centralna podlegało początkowo Dowódcy Saperów, a jego organem było Dowództwo Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Jednostki saperskie pod względem organizacyjnym wyposażenia do roku 1934 opierały się na typowym pojęciu „sapera pieszego” - z okresu I wojny światowej. W związku ze zmniejszeniem kredytów w latach 1933-1936, liczba prowadzonych przez Biuro Badań Technicznych Saperów prac znacznie zmalała. Od 1935 rozpoczęła się na wielką skalę reorganizacja, motoryzacja i mechanizacja armii niemieckiej i radzieckiej. W 1936 Dowództwo Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych przystąpiło do restrukturyzacji i przezbrojenia saperów, poczynając od przeprowadzenia prób i doświadczeń ze sprzętem. Biuro Badań Technicznych Saperów zostało wyposażone w najnowsze szwajcarskie maszyny badawcze i laboratorium chemiczne.

Później, już na obczyźnie, w Szkocji, w 1940 początkowo w obozie WP w Crawford przy Zgrupowaniu Saperów, a później przy utworzonym w 1941 roku Centrum Wyszkolenia Saperów w Dundee[1] utworzono Biuro Badań Technicznych Saperów. Ze względu na ówczesne uwarunkowania nie odegrało ono jednak większej roli.

Po zakończeniu II wojny światowej a specjalnie w trakcie tzw. zimnej wojny przystąpiono do przebudowy struktury organizacyjnej Wojska Polskiego i wyposażania go w nowoczesne uzbrojenie i sprzęt techniczny. Na podstawie rozkazu Ministra Obrony Narodowej z 15 października 1947 powstał Poligon Naukowo–Badawczy Wojsk Inżynieryjno–Saperskich. Była to pierwsza tego typu placówka techniczna w Wojsku Polskim, która przechodziła wiele zmian strukturalnych wynikających z coraz poważniejszych zadań zlecanych do realizacji.
Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej z siedzibą we Wrocławiu powstał na podstawie zarządzenie Nr 15 Prezesa Rady Ministrów z dnia 5.03.1976r. w drodze przekształcenia Ośrodka Badawczego Sprzętu Inżynieryjnego, który istniał i działał we Wrocławiu na terenie Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych.

Przedmiotem działania Instytutu jest prowadzenie prac naukowo-badawczych, rozwojowych oraz wdrożeń w zakresie techniki i sprzętu wojsk inżynieryjnych[2] Instytut prowadzi prace m.in. nad: sprzętem saperskim i sprzętem elektroenergetyki polowej, sprzętem inżynieryjnym i przeprawowo-mostowym, sprzętem maskującym do rozpoznania i fortyfikacji oraz urządzeniami do uzdatniania i oceny jakości wody i amunicją,

Na podstawie decyzji Nr 249/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 października 2005 roku Instytut otrzymał imię profesora Józefa Kosackiego, a nadanie odbyło się 16 grudnia we Wrocławiu[3].

Dyrektorzy Instytutu[edytuj | edytuj kod]

  • płk rez. dr inż. Janusz Zdziarski – od 2002 do 2007
  • płk rez. dr inż. Leszek Bogdan – od 2007

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W późniejszym okresie przeniesione do Falkirk, a następnie do Irvine
  2. Dziennik Rozkazów MON Nr 6 z 1 kwietnia 1976 r., poz. 20.
  3. Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. Warszawa: 2006, s. 385.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]