Wrończyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wrończyk
Pyrrhocorax pyrrhocorax[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

krukowate

Rodzaj

Pyrrhocorax

Gatunek

wrończyk

Synonimy
  • Upupa Pyrrhocorax Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • P. p. pyrrhocorax (Linnaeus, 1758)
  • P. p. erythroramphos (Vieillot, 1817)
  • P. p. barbarus Vaurie, 1954
  • P. p. docilis (S. G. Gmelin, 1774)
  • P. p. centralis Stresemann, 1928
  • P. p. himalayanus (Gould, 1862)
  • P. p. brachypus (Swinhoe, 1871)
  • P. p. baileyi Rand & Vaurie, 1955
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wrończyk[4] (Pyrrhocorax pyrrhocorax) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje w zachodniej i południowej Europie, północno-zachodniej Afryce (izolowane populacje także w Etiopii) oraz zachodniej, środkowej i wschodniej Azji. Nie jest zagrożony.

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono następujące podgatunki P. pyrrhocorax[5][2]:

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
Ptak o czarnym, połyskliwym upierzeniu i czerwonym dziobie i nogach.
Średnie wymiary
  • Długość ciała: 39–40 cm[6]
  • Rozpiętość skrzydeł: 73–90 cm[6]
  • Masa ciała: 207–375 g[2]

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jaja wrończyka
Biotop
Górskie zbocza.
Pożywienie
Ptak żywi się niewielkimi owadami.
Rozmnażanie
Samica znosi w gnieździe w szczelinie skalnego urwiska 4–5 jaj i wysiaduje je przez ok. 17–18 dni[7].

Status[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN wrończyk klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, wstępnie obliczona w oparciu o szacunki organizacji BirdLife International dla Europy z 2015 roku, mieści się w przedziale 0,8–1,8 miliona dorosłych osobników. BirdLife International ocenia globalny trend liczebności populacji jako spadkowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pyrrhocorax pyrrhocorax, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Madge, S.: Red-billed Chough (Pyrrhocorax pyrrhocorax). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-18].
  3. a b Pyrrhocorax pyrrhocorax, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Corvidae Leach, 1820 - krukowate - Crows and jays (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-18].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Crows, mudnesters, birds-of-paradise. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  6. a b P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 370. ISBN 83-7311-341-X.
  7. Frieder Sauer: Ptaki Lądowe. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 276, seria: Leksykon przyrodniczy. ISBN 83-7129-193-0. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]