Wrocławska Jedenastka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustawienie "Wrocławskiej Jedenastki".

Wrocławska Jedenastka (niem. Breslau-Elf) – określenie drużyny piłkarskiej reprezentacji Niemiec w piłce nożnej, która 16 maja 1937 roku na Stadionie Olimpijskim (w 1937 roku "Hermann Göring Stadion") we Wrocławiu rozgromiła reprezentację Danii 8:0. Trenerem Niemców wówczas był słynny Sepp Herberger, pod którego wodzą reprezentacja Niemiec nie przegrała żadnego z 11 meczów w 1937 roku (10 zwycięstw, 1 remis)[1].

Wstęp[edytuj | edytuj kod]

Duet trenerów reprezentacji Niemiec – Otto Nerz i Sepp Herberger (asystent Nerza) prowadził reprezentację podczas mistrzostw świata 1934 we Włoszech, która zajęła tam niespodziewanie trzecie miejsce. Po mistrzostwach kadrę uzupełniło wielu zdolnych piłkarzy, m.in.: Albin Kitzinger, Andreas Kupfer (obaj FC Schweinfurt 05), Rudolf Gellesch i Adolf Urban (obaj Schalke 04 Gelsenkirchen).

Sukces podczas mistrzostw świata spowodował, że Niemcy mieli wobec swojej reprezentacji duże oczekiwania podczas igrzysk olimpijskich 1936 odbywających się w Berlinie. Ale niestety zamiast medalu, Niemcy swój występ na olimpiadzie zakończyli w ćwierćfinale po porażce z reprezentacją Norwegii (0:2). Po nieudanym dla niemieckich piłkarzy olimpijskim turnieju Sepp Herberger zastąpił Otto Nerza na stanowisku trenera reprezentacji Niemiec.

Reprezentacja Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Jedenastu zawodników, którzy grali w tym meczu, reprezentowało 8 różnych klubów:

Statystyki meczu[edytuj | edytuj kod]

16 maja 1937  III Rzesza 8:0
(4:0)
 Dania Hermann Göring Stadion, Breslau  
Lehner Gol 7'
Siffling Gol 33'40'44'48'65'
Urban Gol 70'
Szepan Gol 78'
Raport Widzów: 40 000
Sędzia: Augustin Krist Pierwsza Republika Czechosłowacka Czechosłowacja
III Rzesza:
BR 1 Hans Jakob
OB 2 Paul Janes
OB 3 Reinhold Münzenberg
PO 4 Andreas Kupfer
PO 5 Ludwig Goldbrunner
PO 6 Albin Kitzinger
NA 7 Ernst Lehner
NA 8 Rudolf Gellesch
NA 9 Otto Siffling
NA 10 Fritz Szepan 1 capitan.png
NA 11 Adolf Urban
Trener:
Sepp Herberger
Dania:
BR 1 Svend Jensen
OB 2 Poul Hansen
OB 3 Oscar Jørgensen
PO 4 Carl Larsen
PO 5 Henry Nielsen
PO 6 Poul Jensen
NA 7 Helmuth Søbirk
NA 8 Eyolf Kleven
NA 9 Pauli Jørgensen 1 capitan.png
NA 10 Kaj Uldaler
NA 11 Eigil Thielsen

Następstwa[edytuj | edytuj kod]

Wrocławska Jedenastka została rozbita po wcieleniu Austrii do III Rzeszy 12 marca 1938. Trener Sepp Herberger w powodu nacisków politycznych zdecydował się powołać na mistrzostwa świata 1938 we Francji większość piłkarzy urodzonych w Austrii, w wyniku czego napastnik Schalke 04 Gelsenkirchen, Adolf Urban jest jedynym piłkarzem z "Wrocławskiej Jedenastki", który nie został powołany na ten turniej[2]. Reprezentacja Niemiec swój udział na tych mistrzostwach zakończyli w pierwszej rundzie po remisie (1:1), a następnie po porażce w powtórzonym meczu (2:4) z reprezentacją Szwajcarii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]