Wyścig psich zaprzęgów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Wyścigi psich zaprzęgów – dyscyplina sportu, w której zawodnicy (maszerzy) są ciągnięci przez psi zaprzęg.

Pierwsze wyścigi psich zaprzęgów były organizowane w początkach XX wieku w Ameryce Północnej. W II połowie XX wieku wyścigi zdobyły popularność w Europie – głównie w krajach skandynawskich i w krajach mających dostęp do terenów wysokogórskich, takich jak Alpy czy Pireneje.

W Polsce wyścigi są organizowane od początku lat dziewięćdziesiątych. Pierwsze zawody zostały zorganizowane w dniach od 30 listopada do 1 grudnia 1991 roku w Szczypiornie. Organizatorem imprezy był Sportowy Klub Psów Zaprzęgowych Cze-Ne-Ka. Zwycięzcą w klasie S-H został Piotr Czarkowski z psem rasy Siberian Husky Siko Sivudelek, a zwyciężczynią w klasie S-D została Maria Czerwińska z psem Toro rasy alaskan malamute.

W Polsce organizowane są mistrzostwa kraju w różnych kategoriach wiekowych, Puchar Polski, Liga Zaprzęgowa.

Od 2009 roku Waldemar Stawowczyk zdobył 13 tytułów Mistrza Świata startując w klasach 2 Dogs2, czyli dwa psy północy i 4 Dogs2, czyli cztery psy północy[1][2].

W 2011 roku w Norwegii, Igor Tracz zdobył tytuł Mistrza Świata.

Do najważniejszych i najpopularniejszych wyścigów należy zaliczyć:

Wyścigi rozgrywane w Polsce:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]