Wybory do Parlamentu Europejskiego w Wielkiej Brytanii w 2019 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wybory do Parlamentu Europejskiego w Wielkiej Brytanii odbyły się 23 maja 2019 roku. Wybieranych było 73 europarlamentarzystów. Choć posłowie do Parlamentu Europejskiego wybierani są na pięcioletnią kadencję, zgodnie z pozostającym w mocy w dniu wyborów porozumieniem między rządem brytyjskim a władzami Unii Europejskiej, spodziewane jest, że przedstawiciele tego kraju będą zasiadali w europarlamencie nie dłużej niż do 31 października 2019 roku, do kiedy to kraj ten ma opuścić wspólnotę[1].

Tło[edytuj | edytuj kod]

29 marca 2017 roku Wielka Brytania wszczęła procedurę opuszczenia Unii Europejskiej (tzw. brexit), która miała zakończyć się nie później niż 29 marca 2019 roku, a więc przed mającymi się odbyć dwa miesiące później wyborami do europarlamentu[2]. Pomimo wynegocjowania Umowy o wystąpieniu z Radą Europejską rząd brytyjski nie zdołał uzyskać w parlamencie brytyjskim poparcia koniecznego do jej ratyfikacji[3], w związku czym wystąpił o przedłużenie okresu ratyfikacyjnego. W wyniku porozumienia z przedstawicielami UE kraj miał opuścić wspólnotę najwcześniej jak to możliwe, nie później jednak niż 31 października 2019 roku. Jeżeli nie nastąpiłoby to przed majowymi wyborami do europarlamentu, Wielka Brytania zobowiązana została do przeprowadzenia tych wyborów – w przeciwnym wypadku kraj ten automatycznie opuściłby Unię Europejską 1 czerwca[4]. 7 maja rząd brytyjski ostatecznie potwierdził, że Umowa o wystąpieniu nie zostanie ratyfikowana na czas, by uniknąć wyborów, które w związku z tym się odbędą[5].

Procedura[edytuj | edytuj kod]

Na potrzeby wyborów europejskich Wielka Brytania podzielona została na dwanaście okręgów wyborczych – dziewięć w Anglii oraz po jednym dla Szkocji, Walii i Irlandii Północnej[6]. Gibraltar, jako jedyne brytyjskie terytorium zamorskie należące do Unii Europejskiej, włączony został do angielskiego okręgu South West England[7]. W poszczególnych okręgach wybieranych było, proporcjonalnie do liczby ludności, od trzech do dziesięciu parlamentarzystów, łącznie – 73[6].

W Anglii, Szkocji i Walii stosowana jest ordynacja proporcjonalna z zastosowaniem zamkniętych list partyjnych, a mandaty poselskie rozdzielane są metodą D’Hondta. W Irlandii Północnej stosowany jest system pojedynczego głosu przechodniego[8].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Wyniki wyborów

Wyniki przedstawione zostały w tabeli. Frekwencja wyniosła 36,7% (wzrost o 1,8% względem 2014 roku)[9].

Partia Liczba miejsc Zmiana[a] Liczba głosów[b] % głosów[c] Zmiana (%)[c]
Brexit Party 29 Increase2.svg 29 5 248 533 31,6 nowa partia
Liberalni Demokraci 16 Increase2.svg 15 3 367 284 20,3 Increase2.svg 13,4
Partia Pracy 10 Decrease2.svg 10 2 347 255 14,1 Decrease2.svg 11,3
Partia Zielonych Anglii i Walii[d] 7 Increase2.svg 4 2 023 380 12,1 Increase2.svg 4,2
Partia Konserwatywna 4 Decrease2.svg 15 1 512 147 9,1 Decrease2.svg 14,8
Szkocka Partia Narodowa 3 Increase2.svg 1 594 553 3,6 Increase2.svg 1,1
Change UK 0 0 571 846 3,4 nowa partia
Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa 0 Decrease2.svg 24 554 463 3,3 Decrease2.svg 24,2
Plaid Cymru 1 0 163 928 1,0 Increase2.svg 0,3
Sinn Féin 1 0 126 951
Demokratyczna Partia Unionistyczna 1 0 124 991
Partia Sojuszu Irlandii Północnej 1 Increase2.svg 1 105 928
Socjaldemokratyczna Partia Pracy 0 0 78 589
Traditional Unionist Voice 0 0 62 021
Ulsterska Partia Unionistyczna 0 Decrease2.svg 1 53 052
Pozostałe partie i kandydaci niezależni 0 0 264 780 1,5 Decrease2.svg 3,7
Łącznie 73 17 199 701 100,0

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Względem wyników wyborów w 2014 roku.
  2. W tym głosy pierwszej preferencji w Irlandii Północnej, gdzie obowiązuje system pojedynczego głosu przechodniego.
  3. a b Procentowy udział głosów nie uwzględnia Irlandii Północnej, gdzie obowiązuje odmienny od reszty kraju system wyborczy (pojedynczy głos przechodni).
  4. Wraz ze Szkocką Partią Zielonych i Partią Zielonych w Irlandii Północnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. UK to send MEPs to European Parliament – but for how long? (ang.). ITV News, 2019-05-19. [dostęp 2019-05-27].
  2. EU ‘exit day’ is changed in UK law (ang.). House of Commons Library, 2019-03-28. [dostęp 2019-05-27].
  3. Brexit: MPs reject May's EU withdrawal agreement (ang.). BBC News, 2019-03-30. [dostęp 2019-05-27].
  4. Brexit: UK and EU agree delay to 31 October (ang.). BBC News, 2019-04-11. [dostęp 2019-05-27].
  5. Adam Bienkov, Adam Payne: The UK will take part in European Parliament elections, May's government confirms (ang.). Business Insider, 2019-05-07. [dostęp 2019-05-27].
  6. a b European election latest results 2019: across the UK (ang.). The Guardian. [dostęp 2019-05-27].
  7. European elections: The view from your region (ang.). BBC News, 2019-05-24. [dostęp 2019-05-27].
  8. The Voting System (ang.). European Parliament Liaison Office in the United Kingdom. [dostęp 2019-05-27].
  9. The UK’s European elections 2019 (ang.). BBC News. [dostęp 2019-05-27].