Wzmacniacz lampowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat wzmacniacza z triodą w układzie wspólnej katody
Wzmacniacz lampowy elektroakustyczny K502

Wzmacniacz lampowywzmacniacz, w którym jako elementy czynne (wzmacniające) stosuje się lampy elektronowe. Wzmacniacze lampowe były stosowane powszechnie do końca lat 60. XX w., później zostały w większości zastąpione przez wzmacniacze tranzystorowe. Współcześnie, wzmacniacze lampowe wciąż są produkowane ale tylko do nielicznych zastosowań, np. jako lampowy wzmacniacz gitarowy, lampowy wzmacniacz elektroakustyczny hi-end, czy w radarch wojskowych, nadajnikach dużej mocy, transponderch satelitarnych.

Ze względu na charakterystykę częstotliwościową wzmacniacze lampowe dzieli się na:

Dla podstawowego rodzaju lampy wzmacniającej – triody, istnieją trzy typy układu wzmacniacza:

  • układ ze wspólną katodą – stosowany najczęściej,
  • układ ze wspólną anodą – wtórnik katodowy stosowany w celu dopasowania impedancji,
  • układ ze wspólną siatką – stosowany w układach wielkiej częstotliwości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. S. Cykin, Wzmacniacze elektroniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Wydanie II, Warszawa 1970
  • Bernard Buśko, Vademecum zastosowania elektroniki, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, wydanie III uzupełnione, Warszawa 1972
  • Aleksander Zawada, Lampy elektronowe w aplikacjach audio, Wydawnictwo BTC, Wydanie I, Warszawa 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]