Nadciśnienie śródczaszkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, wzmożone/podwyższone/zwiększone ciśnienie śródczaszkowe/wewnątrzczaszkowe – stan, w którym ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego krążącego w układzie komorowym mózgowia jest wyższe od normalnego. Prawidłowe ciśnienie tego płynu wynosi od 50 do 200 mm H20 (od 0,5 do 2,0 kPa).

Etiologia[edytuj]

Stanami, w których występuje nadciśnienie śródczaszkowe, są między innymi:

Patogeneza[edytuj]

Do stanu nadciśnienia śródczaszkowego dochodzi w wyniku narastania dodatkowej patologicznej masy wewnątrzczaszkowej (guza nowotworowego, zapalnego lub innego), zwiększenia się objętości płynu międzykomórkowego lub wewnątrzkomórkowego (czyli obrzęku mózgu), znacznego wzrostu objętości krwi zalegającej w mózgu (stan ten, nazywamy obrzmieniem mózgu, wywoływany jest patologicznym rozszerzeniem się naczyń mózgowych), a także wzrostu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego, czyli wodogłowia. Do samoistnego obrzęku mózgu może dojść w przebiegu idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego (zwanego dawniej guzem rzekomym mózgu).

Objawy[edytuj]

Objawami przewlekłego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego są:

Bibliografia[edytuj]

  • Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 468–470. ISBN 83-200-3244-X.
  • Pielęgniarstwo neurologiczne. Podręcznik dla studiów medycznych. Redakcja naukowa Krystyna Jaracz, Wojciech Kozubski. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2008. ISBN 978-83-200-3466-0 s. 389.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.