Wzrost wykładniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład wzrostu wykładniczego (na zielono). Na czerwono funkcja liniowa, na niebiesko funkcja potęgowa.

Wzrost wykładniczy to zmiana w układzie dynamicznym określonym przez parametr zależnym od czasu w taki sposób, że:

,

gdzie A to dowolna stała, a τ to stała, zwana czasem charakterystycznym.

Typowy przypadek występowania wzrostu wykładniczego to istnienie prostego sprzężenia dodatniego, czyli że układ jest określony równaniem:

dla stałej .

Przykład: Liczba bakterii na początku wynosi 1. Po czasie x wynosi 2, po czasie 2x wynosi 4 itd.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]