Złynka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Złynka
Злы́нка
Państwo  Rosja
Obwód briański
Populacja (2010)
• liczba ludności

5507[1]
Nr kierunkowy +7 483 58
Kod pocztowy 243600
Tablice rejestracyjne 32
Położenie na mapie obwodu briańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu briańskiego
Złynka
Złynka
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Złynka
Złynka
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Złynka
Złynka
Ziemia 52°26′N 31°44′E/52,433333 31,733333
Portal Portal Rosja

Złynka (ros. Злы́нка) - miasto w obwodzie briańskim w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu złynkowskiego.

Geografia[edytuj]

Miasto położone jest na Nizinie Naddnieprzańskiej nad rzeką o tej samej nazwie, 208 km na zachód od Briańska. W pobliżu miasta przebiega granica białorusko-rosyjska.

Historia[edytuj]

Miasto powstało w 1700 roku. Założycielami miejscowości byli uciekający przed prześladowaniami staroobrzędowcy. W połowie XVIII wieku zbudowana została prawosławna kaplica pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego. XVIII wiek był okresem szybkiego rozwoju osady. Podczas gdy w 1723 roku liczyła ona jedynie 13 gospodarstw, to w 1781 było ich już 281[2]. W 1770 roku Katarzyna II przekazała obejmujący miejscowość wołost pod władanie P.A. Rumiancewa. W 1862 roku w pobliżu Złynki powstaje fabryka zapałek. Pod koniec XIX wieku liczba domów przekroczyła tysiąc. Miejscowość stała się znaczącym ośrodkiem stolarskim i garbarskim.

W 1925 roku oasada otrzymała prawa miejskie. Reaktywowana w latach międzywojennych fabryka zapałek Rewput' dawała wówczas zatrudnienie kilkuset osobom. Innym ważnym zakładem była Fabryka Mebli im. Czkałowa. Piętno na rozwoju miasta odcisnęła niemiecka okupacja w czasie II wojny światowej, gdy zniszczono m.in. wszystkie zakłady przemysłowe.

Miasto pozostawało ośrodkiem administracyjnym rejonu do 1959 roku, gdy rejon złynkowski został zlikwidowany i włączony w skład rejonu nowozybkowskiego. W 1988 roku rejon złynkowski zostaje reaktywowany, a Złynka ponownie staje się jego ośrodkiem administracyjnym.

W wyniku katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu miasto znalazło się w pobliżu strefy wykluczenia z poziomem radiacji w granicach 15-40 Ci/km².

Demografia[edytuj]

Liczba ludności miasta kształtowała się następująco:

Miasto znajduje się na wschodnich obrzeżach białoruskiego terytorium etnicznego, autochtoniczna ludność tego terenu posługuje się gwarą języka białoruskiego[5].

Zabytki[edytuj]

  • Zespół architektoniczny cerkwi pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego oraz cerkwi św. Mikołaja (obie zbudowane w połowie XIX wieku)
  • Domy jednorodzinne z przełomu XIX i XX wieku z bogatymi drewnianymi zdobieniami i mezzaninami (obecnie siedziby różnych instytucji: administracji rejonowej, nadleśnictwa, szkoły muzycznej, rejonowego zarządu rolnictwa)
  • Drewniana cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Boskiej na ulicy Proletarskiej
  • Pomnik Nikołaja Szczorsa

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy